سرطان مقعد: علائم و نشانهها
زمان تقریبی مطالعه
۲ دقیقه
فهرست مطالب در این مقاله
سرطان مقعد: علائم و نشانهها
افراد مبتلا به سرطان مقعد ممکن است علائم یا نشانههای زیر را تجربه کنند. علامت چیزی است که فقط فردی که آن را تجربه میکند میتواند آن را شناسایی و توصیف کند، مانند خستگی، حالت تهوع یا درد. نشانه چیزی است که افراد دیگر میتوانند آن را شناسایی و اندازهگیری کنند، مانند تب، بثورات پوستی یا افزایش نبض. علائم و نشانهها با هم میتوانند به توصیف یک مشکل پزشکی کمک کنند. گاهی اوقات، افراد مبتلا به سرطان مقعد هیچیک از علائم و نشانههای شرح داده شده در زیر را ندارند. یا علت یک علامت یا نشانه ممکن است یک بیماری پزشکی باشد که سرطان نیست.
خونریزی از ناحیه مقعد
درد یا فشار در ناحیه مقعد
خارش یا ترشح از مقعد
توده یا تورم در نزدیکی مقعد
تغییر در عادات روده یا تغییر در قطر مدفوع
اگر در مورد تغییراتی که تجربه میکنید نگران هستید، لطفاً با پزشک خود صحبت کنید. پزشک از شما میپرسد که چه مدت و چند وقت یکبار علامت(ها) را تجربه کردهاید، بهعلاوه سؤالات دیگر. این برای کمک به کشف علت مشکل است که تشخیص نامیده میشود.
اگر سرطان تشخیص داده شود، تسکین علائم بخش مهمی از مراقبت و درمان سرطان باقی میماند. این ممکن است مراقبت تسکینی یا مراقبت حمایتی نامیده شود. اغلب بلافاصله پس از تشخیص شروع میشود و در طول درمان ادامه مییابد. حتماً با تیم مراقبتهای سلامتی خود در مورد علائمی که تجربه میکنید، از جمله علائم جدید یا تغییر علائم، صحبت کنید.

علائم استرس مزمن و درمان
استرس مزمن احساس فشار و آشفتگی در یک دوره طولانی است. درحالیکه استرس گاهبهگاه میتواند انرژی و تمرکز مورد نیاز برای دستیابی به اهداف بیشتر را در اختیار شما قرار دهد، استرس مداوم میتواند برای سلامتی شما مضر باشد. این به این دلیل است که استرس باعث ترشح هورمونهایی به نام کورتیزول و آدرنالین (اپینفرین) میشود که عملکرد مغز و بدن شما را تغییر میدهد.

شش راه برای کاهش خطر ابتلا به سرطان کولورکتال
سرطان کولورکتال یکی از شایعترین سرطانها در ایالات متحده است. از هر ۲۵ نفر در ایالات متحده یک نفر در طول زندگی خود به سرطان کولون یا رکتوم مبتلا میشود. اما کارهایی وجود دارد که میتوانید برای کاهش خطر انجام دهید.
در اینجا ۶ راه برای کمک به محافظت از سلامت روده بزرگ ارائه شده است.

خود تنظیمی چیست؟
خودتنظیمی به توانایی کنترل رفتار و مدیریت افکار و احساسات خود به روشهای مناسب اشاره دارد. به همین دلیل است که شما به مدرسه یا محل کار میروید، حتی اگر همیشه آن را دوست نداشته باشید، یا اینکه چرا برای هر وعده غذایی پیتزا نمیخورید. خودتنظیمی معمولاً با رشد مغز در سنین ۳ تا ۷ سالگی شروع میشود. بااینحال، برخی از اختلالات عصبی رشدی مانند اختلال نقصتوجه بیشفعالی (ADHD) میتواند منجر به چالشهایی در خودتنظیمی شود.

