سلولهای خونی و مغز استخوان
زمان تقریبی مطالعه
۵ دقیقه
فهرست مطالب در این مقاله
سلولهای خونی و مغز استخوان
بدن شما برای عملکرد صحیح به سلولهای خونی سالم نیاز دارد. هر روز سلولهای جدیدی میسازد. تمام سلولهای خونی در مغز استخوان شما بهعنوان سلولهای بنیادی شروع میشوند.
سلولهای خونی
سلولهای خونی رایجترین نوع سلول در بدن شما هستند. آنها به موارد زیر کمک میکنند:
- اکسیژن را در سراسر بدن خود حمل کنید
- دفاع در برابر عفونت
- با کمک به لخته شدن خون، خونریزی را کنترل کنید
هر نوع سلول خونی وظیفه خود را انجام میدهد و سپس میمیرد. به همین دلیل، بدن شما باید هر روز سلولهای خونی جدید بسازد. بیشتر سلولهای خونی در مغز استخوان شما از طریق فرایندی به نام خونسازی ساخته میشوند.
مغز استخوان
مغز استخوان بخش داخلی نرم و انعطافپذیر برخی از استخوانها، از جمله لگن، پاها، دندهها، لگن و ستون فقرات است. این مکانی در بدن شماست که سلولهای بنیادی خون در آن تقسیم و بالغ میشوند تا سلولهای خونی جدید بسازند.
مغز استخوان از اجزای زیر تشکیل شده است:
- سلولهای بنیادی خون
- سلولهای بلاست (سلولهای خونساز نیمهبالغ)
- سلولهای چربی
- بافتهای پشتیبان که به رشد سلولها کمک میکنند
سلولهای بنیادی خون
سلولهای بنیادی، سلولهای نابالغی هستند که میتوانند به هر نوع سلولی که بدن شما نیاز دارد تبدیل شوند.
سلولهای بنیادی خون در مغز استخوان شما زندگی میکنند. آنها پرتوان هستند. این بدان معناست که میتوانند به هر نوع سلول خونی تبدیل شوند.
انواع سلولهای خونی
سه نوع سلول خونی وجود دارد:
- گلبولهای قرمز خون (RBC) اکسیژن را در سراسر بدن شما حمل میکنند.
- گلبولهای سفید خون (WBC) با عفونتها مبارزه میکنند.
- پلاکتها با لخته کردن خون به کنترل خونریزی کمک میکنند.
گلبولهای قرمز خون (RBC)
گلبولهای قرمز خون، اکسیژن را از ریههای شما به سراسر بدن منتقل میکنند و دیاکسیدکربن (یک گاز زائد) را برای دفع به ریههای شما برمیگردانند.
گلبولهای سفید خون (WBC)
لکوسیت نیز نامیده میشوند. بسیاری از انواع WBCهای بالغ به بدن شما در مبارزه با عفونتهای ناشی از باکتریها، ویروسها، قارچها و سایر میکروبهای مهاجم کمک میکنند.
انواع گلبولهای سفید خون (WBC)
سه نوع اصلی گلبول سفید خون (WBC) وجود دارد:
- لنفوسیتها
- گرانولوسیتها
- مونوسیتها
هر نوع کار مخصوص به خود را دارد.
لنفوسیتها
لنفوسیتها گلبولهای سفید اصلی مبارزهکننده با عفونت در بافت لنفاوی شما هستند. آنها همچنین در سراسر مغز استخوان، دستگاه گوارش و سیستم تنفسی شما پراکندهاند.
- لنفوسیتهای B (سلولهای B) با تبدیل شدن به سلولهای تخصصی به نام سلولهای پلاسما، از بدن شما محافظت میکنند. دو نوع اصلی از سلولهای B وجود دارد: سلولهای B پلاسما و سلولهای B خاطره.
- لنفوسیتهای T (سلولهای T) میتوانند سلولهای «طبیعی» را که توسط میکروبها و سایر مواد خارجی مورد حمله قرار گرفتهاند، تشخیص دهند. انواع سلولهای T عبارتاند از: سلولهای T کمکی، سلولهای T سیتوتوکسیک، سلولهای T تنظیمی و سلولهای T خاطره.
- سلولهای کشنده طبیعی (NK) لنفوسیتهایی هستند که غریزه طبیعی برای حمله سریع و از بین بردن سلولهای آلوده دارند.
گرانولوسیتها
وقتی بدن شما عفونتی را حس میکند، گرانولوسیتها برای حمله و نابودی مهاجم اعزام میشوند. گرانولوسیتها همچنین به التهاب (تورم) و بهبود زخم پس از آسیب کمک میکنند.
۳ نوع گرانولوسیت وجود دارد:
- نوتروفیلها میتوانند مستقیماً سلولهای مهاجم، بهویژه باکتریها و قارچها را از بین ببرند.
- ائوزینوفیلها به حمله و نابودی انگلها کمک میکنند.
- بازوفیلها به ائوزینوفیلها در حمله به انگلها کمک میکنند.
مونوسیتها
مونوسیتها مانند یک گروه پاکسازی عمل میکنند. وظیفه آنها جذب و از بین بردن باکتریها، سلولهای مرده و مواد زائد از بافتهای بدن است.
پلاکتها
پلاکتها (که بهعنوان ترومبوسیت نیز شناخته میشوند) در واقع قطعات کوچکی از سلولهای بزرگ مغز استخوان به نام مگاکاریوسیتها هستند. نقش اصلی آنها کمک به کنترل خونریزی است. آنها ناحیه آسیبدیده را پیدا کرده و به آن میچسبند و با تجمع در کنار هم لخته یا دلمه تشکیل میدهند.

مدارا با خشم
پس از تشخیص سرطان، احساس خشم، طبیعی است. این احساس ممکن است در زمان تشخیص، یا در هر زمانی در طول درمان و بهبودیافتگی، ایجاد شود. خشم یک واکنش عاطفی طبیعی است. برای داشتن احساسات ناخوشایند، احساس گناه نکنید و به خود، سخت نگیرید. خشم و سایر احساسات، بد نیستند. بااینحال، ممکن است در عصبانیت خود غرق شوید و بخواهید آن را به روشهای سالمتری، ابراز کنید.

مدارا با ابهام
بسیاری از افراد مبتلا به سرطان، ممکن است در مورد آینده، احساس عدم اطمینان داشته باشند. پس از تشخیص سرطان، ممکن است احساس کنید که امنیت زندگی شما کمتر از گذشته است. هنگامی که چنین احساسی دارید، درخواست حمایت بسیار مهم است. بیماران تازه تشخیصدادهشده و همچنین بهبودیافتگان نگرانیهای مشترکی دارند. با تیم مراقبتهای سلامتی خود در مورد منابع موجود حمایتی در این شرایط، صحبت کنید.

خودانگاره و سرطان
خودانگاره بدان معنا است که شما در مورد خود چگونه فکر میکنید یا خود را چگونه میبینید. تغییرات فیزیکی و عاطفی ناشی از سرطان، میتواند خودانگاره شما را، تغییر دهد. خودانگاره، ممکن است ارتباط نزدیکی با تصویر بدنی شما داشته باشد. این ارتباط بدین معناست که بدن خود را چگونه میبینید و نسبت به آن، چه احساسی دارید. برخی تغییرات در احساس شما نسبت به خودانگارهتان، ممکن است مثبت و برخی دیگر، ممکن است احساساتی منفی باشند.

