درمان سرطان سینه با ایمونوتراپی
زمان تقریبی مطالعه
۱ دقیقه
فهرست مطالب در این مقاله
درمان سرطان سینه با ایمونوتراپی
ایمونوتراپی از دفاع طبیعی بدن برای مبارزه با سرطان با بهبود توانایی سیستم ایمنی بدن برای حمله به سلولهای سرطانی استفاده میکند. داروی زیر که نوعی ایمونوتراپی به نام مهارکننده ایمونوتیک است، برای درمان سرطان پستان پرخطر، در مراحل اولیه و سهگانه منفی استفاده میشود.
- پمبرولیزوماب (کیترودا). نوعی ایمونوتراپی است که توسط سازمان غذا و داروی آمریکا، برای درمان سرطان پستان پرخطر، در مراحل اولیه و سهگانه منفی در ترکیب با شیمیدرمانی قبل از جراحی تأیید شده است. سپس، پس از جراحی برای ۹ دوز ادامه مییابد.
عوارض جانبی رایج شامل بثورات پوستی، علائم شبیه آنفولانزا، مشکلات تیروئید، اسهال و تغییرات وزن است. سایر عوارض جانبی شدید؛ اما کمتر شایع نیز ممکن است رخ دهد. در مورد عوارض جانبی احتمالی ایمونوتراپی توصیه شده برای شما و اقداماتی که میتوان برای مراقبت و مدیریت آنها انجام داد، با پزشک خود صحبت کنید. در مورد اصول اولیه ایمونوتراپی بیشتر بدانید.
مطالب مرتبط:
سه راهی که استرس میتواند شما را بیمار کند
استرس بهعنوان پاسخ بدن به یک تهدید یا چالش درک شده تعریف میشود. همه استرس را تجربه میکنند و میدانند که مدیریت آن دشوار است. استرس میتواند بر سلامتی شما تأثیر منفی بگذارد. استرس مزمن بهویژه برای کیفیت زندگی و بهزیستی کلی شما مضر است. استرس میتواند منجر به علائم فیزیکی مانند مشکلات گوارشی و همچنین علائم روانی مانند افسردگی و مه مغزی شود.
مدارا با مصرف طولانیمدت دارو
درحالیکه برخی از درمانهای سرطان کوتاهمدت هستند، مانند جراحی یا یک دوره پرتودرمانی، بسیاری از افراد مبتلا به سرطان نیز هستند که به دلایل مختلف، مانند درمان سرطان یا پیشگیری، داروی طولانیمدت برای آنها تجویز میشود. بهعنوان مثال، برای مبتلایان به سرطان سینه که دارای گیرنده هورمونی مثبت هستند، اغلب داروهای هورموندرمانی به مدت ۵ تا ۱۰ سال برای کاهش خطر عود سرطان تجویز میشود.
گوشتهای فراوری شده و خطر ابتلا به سرطان
برای بسیاری از افراد، گوشتهای فراوری شده جزء اصلی رژیم غذایی آنهاست. این گوشتها شامل گوشت اغذیهفروشی در ساندویچ مانند هاتداگ، پپرونی روی پیتزا، سالامی و بیکن و انواع سوسیس و کالباس هستند. باتوجهبه رایج بودن گوشتهای فراوری شده، آیا دلیلی وجود دارد که در مورد اثرات احتمالی آنها بر سلامت، از جمله پتانسیل آنها برای افزایش خطر ابتلا به سرطان، نگران باشیم؟ پاسخ کوتاه بله است.