اگر تومور هیپوفیز دارید
زمان تقریبی مطالعه
۱۲ دقیقه
فهرست مطالب در این مقاله
اگر تومور هیپوفیز دارید
تومور هیپوفیز چیست؟
تومور تودهای غیرطبیعی از بافت بدن است که در اثر رشد خارج از کنترل سلولها ایجاد میشود. برخی از تومورها سرطانی هستند، اما برخی دیگر سرطانی نیستند.
تومورها میتوانند در هر جایی از بدن شروع شوند. توموری که از غده هیپوفیز شروع میشود، تومور هیپوفیز (یا آدنوم هیپوفیز) نامیده میشود.
هیپوفیز غدهای است که در فضای کوچکی زیر مغز و در وسط سر قرار دارد. وظیفه آن تولید هورمونهایی است که بر سایر قسمتهای بدن تأثیر میگذارند.
از پزشک خود بخواهید از این تصاویر برای نشان دادن محل تومور استفاده کند.
تومورهای هیپوفیز به ندرت سرطانی هستند. آنها خیلی بزرگ نمیشوند و به سایر قسمتهای بدن گسترش نمییابند. اما تومورهای هیپوفیز همچنان میتوانند به دو دلیل اصلی باعث مشکلات سلامتی شوند:
- برخی تومورها مقدار زیادی از یک هورمون خاص را تولید میکنند. این میتواند عملکرد بدن را به شکلی که باید باشد، دشوار کند.
- برخی تومورها به اندازهای بزرگ میشوند که سلولهای طبیعی را در فضای کوچک اطراف هیپوفیز تحت فشار قرار میدهند. این میتواند منجر به مشکلات بینایی، سردرد یا سایر مشکلات شود. تومور همچنین ممکن است به قسمت طبیعی هیپوفیز فشار وارد کند که منجر به تولید ناکافی هورمونها میشود.
انواع تومورهای هیپوفیز
انواع مختلفی از تومورهای هیپوفیز وجود دارد. آنها براساس اینکه آیا تومور بیش از حد هورمون تولید میکند و اگر تولید میکند، چه هورمونی تولید میکند، گروهبندی میشوند.
- آدنومهای غیرفعال هورمونهای کافی برای ایجاد مشکل تولید نمیکنند.
- آدنومهای عملکردی هورمون تولید میکنند. شایعترین نوع آن پرولاکتینوما نامیده میشود؛ زیرا مقدار زیادی هورمون پرولاکتین تولید میکند. انواع دیگری نیز وجود دارند که کمتر رایج هستند. پزشک شما میتواند اطلاعات بیشتری در مورد نوع تومور شما ارائه دهد.
سؤالاتی که باید از پزشک پرسید
- چرا فکر میکنید من تومور هیپوفیز دارم؟
- آیا احتمال دارد که تومور نداشته باشم؟
- میشه لطفاً نوع توموری که فکر میکنید ممکن است داشته باشم را بنویسید؟
- آیا لازم است به پزشکان دیگری هم مراجعه کنم؟
- بعدش چه اتفاقی خواهد افتاد؟
پزشک از کجا متوجه میشود که من تومور هیپوفیز دارم؟
بیشتر این تومورها زمانی تشخیص داده میشوند که علائمی ایجاد کنند که فرد را مجبور به مراجعه به پزشک کند. اما گاهی اوقات ممکن است ابتدا در اسکن سر که به دلیل دیگری انجام شده است، مشاهده شوند.
اگر علائمی دارید که ممکن است ناشی از تومور هیپوفیز باشد، پزشک از شما سؤالاتی در مورد سلامتیتان میپرسد و شما را معاینه میکند. اگر علائم به تومور هیپوفیز اشاره داشته باشند، آزمایشهای بیشتری انجام خواهد شد. در اینجا برخی از آزمایشهایی که ممکن است نیاز داشته باشید، آورده شده است:
آزمایش خون و ادرار: این آزمایشها میتوانند برای بررسی سطح هورمونهای بدن شما استفاده شوند. همچنین میتوانند اطلاعات بیشتری در مورد سلامت کلی شما به پزشک ارائه دهند.
اسکن امآرآی: امآرآی از امواج رادیویی و آهنرباهای قوی برای تهیه تصاویر دقیق از داخل سر شما استفاده میکند. این اغلب اولین آزمایشی است که برای جستجوی تومور هیپوفیز و اندازه آن انجام میشود.
سیتیاسکن (CAT scan): این نوع خاصی از اشعه ایکس است که تصاویر دقیقی از داخل سر شما میگیرد.
سؤالاتی که باید از پزشک پرسید
- به چه آزمایشهایی نیاز خواهم داشت؟
- چه کسی این آزمایشها را انجام خواهد داد؟
- کجا انجام خواهند شد؟
- چه کسی میتواند آنها را برای من توضیح دهد؟
- چگونه و چه زمانی نتایج را دریافت خواهم کرد؟
- چه کسی نتایج را برای من توضیح خواهد داد؟
- بعدش باید چیکار کنم؟
به چه نوع درمانی نیاز خواهم داشت؟
تومورهای هیپوفیز ممکن است به روشهای مختلفی درمان شوند:
- ممکن است برای برداشتن تومور از جراحی استفاده شود.
- از پرتودرمانی برای کوچک کردن تومور یا کنترل رشد آن استفاده شود.
- از داروها برای جلوگیری از تولید هورمون توسط تومور یا متوقف کردن مشکلاتی که هورمون اضافی ایجاد میکند، استفاده شود.
نکات کلیدی که پزشک شما برای درمان تومور هیپوفیز باید بداند عبارتاند از:
- تومور چقدر بزرگ است؟
- آیا به ساختارهای مجاور (مانند مغز یا استخوانهای جمجمه) رشد کرده است؟
- آیا تومور باعث ایجاد مشکلاتی (مانند سردرد یا تغییر در نحوه دید) میشود؟
- آیا هورمون تولید میکند؟ اگر چنین است، کدام هورمون؟
بهترین برنامه درمانی برای شما به موارد زیر نیز بستگی دارد:
- احتمال اینکه یک درمان، تومور را درمان کند یا به نحوی به آن کمک کند
- سن و سلامت کلی شما
- احساسات شما در مورد درمان و عوارض جانبی ناشی از آن
صرف نظر از اینکه پزشک چه درمانی را پیشنهاد میکند، در مورد عوارض جانبی احتمالی آن صحبت کنید.
عوارض جانبی به نوع درمانی که استفاده میشود بستگی دارد. اکثر آنها پس از پایان درمان بهبود مییابند یا از بین میروند. برخی ممکن است مدت بیشتری طول بکشند. راههایی برای درمان اکثر عوارض جانبی وجود دارد. اگر عوارض جانبی دارید، با تیم درمانی خود صحبت کنید تا بتوانند کمکتان کنند.
آزمایشهای بالینی
کارآزماییهای بالینی، مطالعات تحقیقاتی هستند که داروهای جدید یا سایر درمانها را روی افراد آزمایش میکنند. آنها درمانهای استاندارد را با درمانهای جدیدتر که ممکن است بهتر باشند، مقایسه میکنند.
اگر مایل به شرکت در یک کارآزمایی بالینی هستید، ابتدا از پزشک خود بپرسید که آیا کلینیک یا بیمارستان شما کارآزماییهای بالینی انجام میدهد یا خیر.
آزمایشهای بالینی یکی از راههای دستیابی به جدیدترین درمان هستند. همچنین یکی از بهترین راهها برای پزشکان هستند تا راههای بهتری برای درمان تومورهای هیپوفیز پیدا کنند. اگر پزشک شما بتواند کسی را پیدا کند که در حال مطالعه نوع تومور شما باشد، شرکت کردن در آن به خودتان بستگی دارد و اگر برای یک آزمایش بالینی ثبتنام کنید، همیشه میتوانید در هر زمانی آن را متوقف کنید.
در مورد سایر درمانهایی که در موردشان میشنوم چطور؟
وقتی تومور هیپوفیز دارید، ممکن است در مورد روشهای دیگری برای درمان تومور یا درمان علائم خود بشنوید که درمانهای پزشکی استاندارد نیستند. این درمانها ممکن است شامل ویتامینها، گیاهان دارویی، رژیمهای غذایی خاص و موارد دیگر باشد.
برخی از این موارد ممکن است مفید باشند، اما بسیاری از آنها آزمایش نشدهاند. نشان داده شده است که برخی کمکی نمیکنند. حتی مشخص شده است که تعدادی از آنها مضر هستند. در مورد هر چیزی که به فکر استفاده از آن هستید، چه یک ویتامین، یک رژیم غذایی یا هر چیز دیگری، با پزشک خود صحبت کنید.
سؤالاتی که باید از پزشک پرسید
- آیا تومور من نیاز به درمان دارد؟ چرا باید درمان شود یا چرا نه؟
- به نظر شما چه درمانی برای من بهتر است؟ چرا؟
- هدف از درمان چیست؟ آیا فکر میکنید میتواند تومور را درمان کند؟
- آیا درمان شامل جراحی خواهد بود؟ اگر چنین است، چه کسی جراحی را انجام خواهد داد؟
- جراحی چگونه خواهد بود؟
- بعد از جراحی چه شکلی خواهم شد؟
- آیا به انواع دیگری از درمان نیز نیاز خواهم داشت؟
- هدف از این درمانها چیست؟
- چه عوارض جانبی ممکن است از این درمانها داشته باشم؟
- در مورد عوارض جانبی که ممکن است داشته باشم چه کاری میتوانم انجام دهم؟
- آیا کارآزمایی بالینی وجود دارد که ممکن است برای من مناسب باشد؟
- در مورد ویتامینها یا رژیمهای غذایی خاصی که دوستانم به من میگویند چطور؟ چطور میتوانم بفهمم که آنها بیخطر هستند؟
- چقدر زود باید درمان را شروع کنم؟
- برای آماده شدن برای درمان چه باید بکنم؟
- آیا کاری هست که بتوانم انجام دهم تا به بهبود روند درمان کمک کند؟
- قدم بعدی چیست؟
بعد از درمان چه اتفاقی خواهد افتاد؟
وقتی درمان تمام شود خوشحال خواهید شد. اما نگران نبودن در مورد بازگشت تومور میتواند دشوار باشد. حتی وقتی تومور هیپوفیز هرگز برنگردد، ممکن است هنوز نگران آن باشید.
سالها پس از پایان درمان، به پزشک خود مراجعه خواهید کرد. حتماً در تمام این ویزیتهای پیگیری شرکت کنید. در ابتدا، ویزیتهای شما ممکن است هر چند ماه یکبار باشد. سپس، هرچه مدت بیشتری از رهایی شما از تومور گذشته باشد، تعداد دفعات ویزیت کمتر میشود. ممکن است آزمایشهای آزمایشگاهی یا تصویربرداری (مانند اسکن MRI) برای بررسی علائم تومور انجام شود. پزشک شما بر اساس نوع تومور و نوع درمانی که داشتهاید، به شما خواهد گفت که کدام آزمایشها و چند وقت یکبار باید انجام شوند.
ابتلا به تومور هیپوفیز و مواجهه با درمان میتواند سخت باشد، اما همچنین میتواند زمانی باشد که به زندگی خود از زاویه جدیدی نگاه کنید. ممکن است به این فکر کنید که چگونه سلامت خود را بهبود بخشید. با ما تماس بگیرید یا با پزشک خود صحبت کنید تا دریابید که چه کاری میتوانید انجام دهید تا احساس بهتری داشته باشید.
شما نمیتوانید این واقعیت را که تومور هیپوفیز دارید تغییر دهید. چیزی که میتوانید تغییر دهید این است که چگونه بقیه عمر خود را زندگی کنید – انتخابهای سالم داشته باشید و تا حد امکان احساس خوبی داشته باشید.
خواب بهتر زمانی که بیخوابی مرتبط با سرطان دارید
بیخوابی مرتبط با سرطان زمانی است که فرد پس از تشخیص سرطان، مشکلات قابل توجهی در خواب داشته باشد. مشکلات خواب مرتبط با بیخوابی میتواند شامل مشکل در به خواب رفتن، مشکل در خواب ماندن یا زود بیدار شدن باشد. برخی از افراد قبل از ابتلا به سرطان بیخوابی را تجربه میکنند و متوجه میشوند که خواب آنها پس از تشخیص سرطان بدتر میشود. تجربه بیخوابی در طول سرطان میتواند منجر به احساس ناخوشی و بیقراری در طول روز شود.
مدارا با خشم
پس از تشخیص سرطان، احساس خشم، طبیعی است. این احساس ممکن است در زمان تشخیص، یا در هر زمانی در طول درمان و بهبودیافتگی، ایجاد شود. خشم یک واکنش عاطفی طبیعی است. برای داشتن احساسات ناخوشایند، احساس گناه نکنید و به خود، سخت نگیرید. خشم و سایر احساسات، بد نیستند. بااینحال، ممکن است در عصبانیت خود غرق شوید و بخواهید آن را به روشهای سالمتری، ابراز کنید.
مدارا با ابهام
بسیاری از افراد مبتلا به سرطان، ممکن است در مورد آینده، احساس عدم اطمینان داشته باشند. پس از تشخیص سرطان، ممکن است احساس کنید که امنیت زندگی شما کمتر از گذشته است. هنگامی که چنین احساسی دارید، درخواست حمایت بسیار مهم است. بیماران تازه تشخیصدادهشده و همچنین بهبودیافتگان نگرانیهای مشترکی دارند. با تیم مراقبتهای سلامتی خود در مورد منابع موجود حمایتی در این شرایط، صحبت کنید.