اگر سرطان دهان یا اوروفارنکس دارید
زمان تقریبی مطالعه
۲۷ دقیقه
فهرست مطالب در این مقاله
اگر سرطان دهان یا اوروفارنکس دارید
اوروفارنکس چیست؟
حفره دهان و اوروفارنکس، سرطانهایی هستند که از ناحیه سروگردن شروع میشوند. سرطانی که از دهان شروع میشود، سرطان حفره دهان نامیده میشود. سرطانی که از قسمت میانی گلو شروع میشود، سرطان اوروفارنکس نامیده میشود. این سرطانها زمانی شروع میشوند که سلولهای حفره دهان یا اوروفارنکس از کنترل خارج میشوند و سلولهای طبیعی را تحتالشعاع قرار میدهند.
سرطانی که در ناحیه سروگردن شروع میشود، بسته به محل شروع، میتواند نامهای مختلفی داشته باشد. از پزشک خود بخواهید نوع دقیق سرطانی را که دارید بنویسد زیرا میتواند گیجکننده باشد.
اطلاعات بعد از تصویر زیر در مورد سرطانهای حفره دهان و اوروفارنکس است. اگر مطمئن نیستید که سرطان در کجا قرار دارد، الف از پزشک خود بخواهید که از این تصاویر برای نشان دادن به شما استفاده کند.
سلولهای سرطانی میتوانند به سایر قسمتهای بدن گسترش یابند. سلولهای سرطانی در حفره دهان یا اوروفارنکس گاهی اوقات میتوانند به ریهها بروند و در آنجا رشد کنند. وقتی سلولهای سرطانی این کار را انجام میدهند، به آن متاستاز میگویند. از نظر پزشکان، سلولهای سرطانی در محل جدید دقیقاً شبیه سلولهای حفره دهان یا اوروفارنکس هستند که از آنجا شروع شدهاند.
سرطان همیشه بر اساس محل شروع آن نامگذاری میشود؛ بنابراین وقتی سرطان حفره دهان یا اوروفارنکس به ریه (هر جای دیگر) گسترش مییابد، همچنان سرطان حفره دهان یا اوروفارنکس نامیده میشود. مگر اینکه از سلولهای ریه شروع شود، سرطان ریه نامیده نمیشود.
آیا انواع مختلفی از سرطان حفره دهان و اوروفارنکس وجود دارد؟
شایعترین نوع سرطان در حفره دهان و اوروفارنکس، کارسینوم سلول سنگفرشی (سرطان) نام دارد. این سرطانها در سلولهای سنگفرشی که دهان (حفره دهان) و قسمت میانی گلو (اوروفارنکس) را میپوشانند، شروع میشوند.
سؤالاتی که باید از پزشک بپرسید
- چرا فکر میکنی من سرطان دارم؟
- آیا احتمال اینکه سرطان نداشته باشم وجود دارد؟
- میشه لطفاً نوع سرطانی که فکر میکنید ممکنه داشته باشم رو بنویسید؟
- بعدش چه اتفاقی خواهد افتاد؟
پزشک از کجا متوجه میشود که من سرطان حفره دهان و اوروفارنکس دارم؟
این سرطانها ممکن است تا زمانی که مشکلاتی ایجاد نکنند که فرد را مجبور به مراجعه به پزشک کند، تشخیص داده نشوند. گاهی اوقات تغییراتی در طول مراجعه روتین به پزشک یا دندانپزشک مشاهده میشود.
پزشک از شما در مورد سلامتی و عادات سبک زندگیتان (مانند سیگار کشیدن یا نوشیدن الکل) سؤالاتی میپرسد، شما را معاینه میکند و آزمایشهایی را برای تشخیص علت علائم شما تجویز میکند. اگر علائم به سرطان حفره دهان یا سرطان اوروفارنکس اشاره داشته باشند، ممکن است شما را به پزشکی که بر بیماریهای گوش، بینی و گلو تمرکز دارد (به نام پزشک گوش و حلق و بینی، متخصص گوش و حلق و بینی یا جراح سروگردن) ارجاع دهد.
در اینجا برخی از آنها آورده شده است آزمایشهایی که ممکن است نیاز داشته باشید:
معاینه کامل سروگردن: پزشک ناحیه سروگردن را بررسی میکند و هرگونه ناحیه غیرطبیعی، از جمله دهان و قسمت میانی گلو را جستجو و لمس میکند. غدد لنفاوی گردن برای هرگونه علائم سرطان لمس میشوند. ازآنجاکه برخی از قسمتهای دهان و گلو بهراحتی دیده نمیشوند، پزشک ممکن است از آینه، چراغ و/یا اسکوپهای مخصوص فیبر نوری از جمله دهان و قسمت میانی گلو برای بررسی این نواحی استفاده کند.
پان آندوسکوپی: این معاینه در اتاق عمل و پس از تجویز دارو برای خواباندن شما انجام میشود. جراح از طریق لولههای نازکی به نام اسکوپ، داخل بینی، دهان و گلو و گاهی اوقات مری (لوله بلع) و نای (لوله هوا) شما را بررسی میکند و ممکن است تکههایی از بافت (بیوپسی) را برای بررسی در آزمایشگاه بردارد.
بیوپسی: برای این آزمایش، پزشک با جراحی، سوزن یا تراشیدن ناحیه غیرطبیعی که به نظر میرسد سرطان در آن قرار دارد، تکه کوچکی از بافت را برمیدارد. این بافت از نظر وجود سلولهای سرطانی بررسی میشود. این بهترین راه برای اطمینان از ابتلا به سرطان است.
آزمایشهای ژن و پروتئین: سلولهای سرطانی موجود در بافت بیوپسی ممکن است از نظر ژنها یا پروتئینها آزمایش شوند. دانستن اینکه سرطان شما کدام ژنها یا پروتئینها را دارد، میتواند به پزشک کمک کند تا تصمیم بگیرد که آیا درمانهایی مانند ایمونوتراپی میتواند مفید باشد یا خیر.
همچنین ممکن است سرطان از نظر پروتئینی که با عفونت HPV مرتبط است، آزمایش شود. اگر عفونت HPV یافت شود (به این معنی که تومور آن پروتئین را دارد)، این ممکن است بر مرحله سرطان و گزینههای درمانی تأثیر بگذارد.
سیتیاسکن: به این روش، اسکن CAT نیز گفته میشود. این نوع خاصی از اشعه ایکس است که تصاویر دقیقی میگیرد تا مشخص شود که آیا سرطان به غدد لنفاوی، ریهها یا سایر اندامها گسترش یافته است یا خیر. سیتیاسکن همچنین میتواند برای کمک به انجام بیوپسی (به بالا مراجعه کنید) استفاده شود.
اسکن امآرآی: اسکنهای امآرآی به جای اشعه ایکس از امواج رادیویی و آهنرباهای قوی برای گرفتن تصاویر دقیق استفاده میکنند. از امآرآی میتوان برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد اندازه سرطان و اینکه آیا به ساختارهای مجاور یا سایر نواحی بدن گسترش یافته است یا خیر، استفاده کرد.
عکسبرداری از قفسه سینه: ممکن است برای بررسی گسترش سرطان به ریهها، عکسبرداری با اشعه ایکس انجام شود.
اسکن PET: اسکن PET از نوع خاصی از قند استفاده میکند که میتوان آن را با دوربین مخصوصی در داخل بدن مشاهده کرد. اگر سرطان وجود داشته باشد، این قند به صورت “نقاط داغ” که سرطان در آنها یافت میشود، ظاهر میشود. این آزمایش میتواند به نشان دادن شیوع سرطان کمک کند.
بلع باریم: برای این آزمایش، در حالی که مایعی حاوی باریم را میبلعید، از شما عکسبرداری با اشعه ایکس انجام میشود. باریم سطح داخلی دهان و گلو را میپوشاند و به گرفتن تصویر خوب کمک میکند. این آزمایش ممکن است در صورتی انجام شود که در بلع مشکل دارید، زیرا نشان میدهد که گلوی شما هنگام بلع چگونه به نظر میرسد.
سونوگرافی: برای این آزمایش، یک میله کوچک روی پوست شما حرکت داده میشود. این میله امواج صوتی ساطع میکند و پژواکهای آن را هنگام برخورد با بافتها دریافت میکند. پژواکها به صورت تصویر روی صفحه کامپیوتر نمایش داده میشوند. گاهی اوقات از این روش برای یافتن سرطان در غدد لنفاوی گردن و بررسی میزان گسترش آن استفاده میشود.
معاینه دندان: دندانپزشک شما احتمالاً قبل از هرگونه پرتودرمانی، معاینه کاملی انجام میدهد و شاید از دندانها و فک شما عکسبرداری با اشعه ایکس انجام دهد، زیرا پرتودرمانی میتواند به غدد بزاقی (تف) آسیب برساند و باعث خشکی دهان شود. دندانپزشک همچنین ممکن است دندانهای خراب را بکشد تا احتمال پوسیدگی و عفونت را کاهش دهد.
تست شنوایی: رایجترین داروی شیمیدرمانی مورد استفاده برای درمان سرطان حفره دهان و اوروفارنکس، سیس پلاتین، میتواند باعث زنگ زدن گوش یا حتی کاهش شنوایی شود. ممکن است قبل از شروع درمان، شنوایی شما (با نوار شنوایی) بررسی شود و اگر شنوایی شما از ابتدا ضعیف باشد، ممکن است شیمیدرمانی شما تغییر کند.
آزمایشهای تغذیه و گفتار: یک متخصص تغذیه ممکن است وضعیت تغذیه شما را قبل، حین و بعد از درمان بررسی کند تا سعی کند وزن بدن و سطح پروتئین شما را تا حد امکان در حد طبیعی نگه دارد. یک گفتاردرمانگر ممکن است میزان بلع و صحبت کردن شما را آزمایش کند. آنها ممکن است تمریناتی را برای تقویت عضلات به شما ارائه دهند تا بتوانید پس از اتمام درمان به طور عادی غذا بخورید و صحبت کنید.
آزمایش خون: آزمایش خون برای تشخیص سرطان حفره دهان یا اوروفارنکس استفاده نمیشود، اما میتواند اطلاعات بیشتری در مورد سلامت کلی شما، مانند عملکرد کلیه یا کبد، در اختیار پزشک قرار دهد.
ترک سیگار: اگر سیگار میکشید یا از تنباکوی جویدنی استفاده میکنید، پزشک ممکن است قبل از شروع درمان با شما در مورد ترک تمام محصولات تنباکو صحبت کند. سیگار کشیدن در حین درمان سرطان میتواند باعث مشکلاتی مانند بهبود ضعیف زخمها پس از جراحی، عوارض جانبی بیشتر ناشی از شیمیدرمانی و احتمال بیشتر عفونت شود.
سؤالاتی که باید از پزشک بپرسید
- چه آزمایشهایی باید انجام دهم؟
- چه کسی این آزمایشها را انجام خواهد داد؟
- کجا انجام خواهند شد؟
- چه کسی میتواند آنها را برای من توضیح دهد؟
- چگونه و چه زمانی نتایج را دریافت خواهم کرد؟
- چه کسی نتایج را برای من توضیح خواهد داد؟
- بعدش باید چیکار کنم؟
سرطان من چقدر جدی است؟
اگر سرطان حفره دهان یا اوروفارنکس دارید، پزشک میخواهد بداند که تا چه حد گسترش یافته است. به این کار مرحلهبندی میگویند. دانستن مرحله به پزشک شما کمک میکند تا تصمیم بگیرد چه نوع درمانی برای شما مناسبتر است.
مرحله، میزان گسترش سرطان را در محل شروع آن توصیف میکند. همچنین نشان میدهد که آیا سرطان به اندامهای مجاور یا اندامهای دورتر گسترش یافته است یا خیر.
سرطان شما میتواند در مرحله ۰، ۱، ۲، ۳ یا ۴ باشد. هرچه عدد پایینتر باشد، سرطان کمتر گسترش یافته است. عدد بالاتر، مانند مرحله ۴، به معنای سرطان جدیتری است که از نقطه شروع خود گسترش یافته است. حتماً از پزشک در مورد مرحله سرطان و معنای آن برای خود سؤال کنید.
سؤالاتی که باید از پزشک بپرسید
- آیا از مرحله سرطان اطلاع دارید؟
- اگر نه چگونه و چه زمانی متوجه مرحله سرطان خواهید شد؟
- میشه برام توضیح بدید که منظور از مرحله در مورد من چیه؟
- بر اساس مرحله سرطان، فکر میکنید چقدر زنده خواهم ماند؟
- بعدش چه اتفاقی خواهد افتاد؟
به چه نوع درمانی نیاز خواهم داشت؟
روشهای زیادی برای درمان سرطان حفره دهان یا اوروفارنکس وجود دارد.
- جراحی و پرتودرمانی فقط برای درمان سرطان استفاده میشوند و بر بقیه بدن تأثیری ندارند.
- داروهای شیمیدرمانی، درمان هدفمند و داروهای ایمونوتراپی در کل بدن پخش میشوند. آنها میتوانند تقریباً در هر کجای بدن به سلولهای سرطانی برسند.
ممکن است بیش از یک نوع درمان دریافت کنید. برنامه درمانی که برای شما مناسبتر است به موارد زیر بستگی دارد:
- جایی که سرطان شروع به رشد کرده است – حفره دهان (دهان) یا اوروفارنکس (قسمت میانی گلو درست پشت دهان)
- مرحله سرطان
- اگر سرطان با عفونت HPV مرتبط باشد
- احتمال اینکه یک نوع درمان، سرطان را درمان کند یا به نحوی به آن کمک کند
- چگونه درمان بر نحوه صحبت کردن، نفس کشیدن و غذا خوردن شما تأثیر خواهد گذاشت
- سن شما
- سایر مشکلات سلامتی که دارید
- احساسات شما در مورد درمان و عوارض جانبی ناشی از آن
جراحی برای سرطان حفره دهان یا اوروفارنکس
برخی از این سرطانها در مکانهایی هستند که جراحی روی آنها دشوار است. با این حال، ممکن است از جراحی برای برداشتن سرطان و لبهای از بافت سالم اطراف آن استفاده شود. در برخی موارد، ممکن است لازم باشد تمام یا بخشی از زبان، گلو، حنجره یا استخوان فک برداشته شود. همچنین ممکن است از جراحی برای برداشتن غدد لنفاوی گردن که ممکن است سرطانی باشند، استفاده شود.
جراحی همچنین میتواند برای کمک به شما در انجام کارهایی که ممکن است سرطان آنها را تغییر داده باشد، مورد استفاده قرار گیرد. بهعنوان مثال، اگر به دلیل تومور نمیتوانید بلع کنید، ممکن است جراحی برای قرار دادن لوله تغذیه انجام شود. برخی از جراحیها حتی میتوانند به بازسازی بخشی از گلو کمک کنند.
عوارض جانبی جراحی
هر نوع جراحی میتواند خطرات و عوارض جانبی داشته باشد. از پزشک بپرسید که چه انتظاری میتوانید داشته باشید. اگر مشکلی دارید، به پزشک خود اطلاع دهید. پزشکانی که افراد مبتلا به سرطانهای حفره دهان و اوروفارنکس را درمان میکنند، باید بتوانند در مورد هرگونه مشکلی که پیش میآید به شما کمک کنند.
درمانهای پرتودرمانی
پرتودرمانی از پرتوهای پرانرژی (مانند اشعه ایکس) برای از بین بردن سلولهای سرطانی استفاده میکند. این روش میتواند بهتنهایی یا همراه با شیمیدرمانی (به نام شیمیدرمانی – پرتودرمانی) انجام شود. پرتودرمانی همچنین میتواند برای کمک به علائمی مانند درد، خونریزی، مشکل در بلع یا سایر مشکلاتی که در صورت رشد بسیار زیاد سرطان یا گسترش آن به سایر نقاط بدن رخ میدهد، استفاده شود.
دو روش اصلی برای تابش وجود دارد.
- پرتودرمانی خارجی، پرتوهای پرانرژی را از دستگاهی خارج از بدن به سمت سرطان هدف قرار میدهد. این رایجترین نوع پرتودرمانی است که برای درمان این سرطانها استفاده میشود.
- براکیتراپی نوع دیگری از پرتودرمانی است. برای انجام این کار، پزشک از یک آندوسکوپ (یک لوله بلند و انعطافپذیر) برای قرار دادن دانههای کوچک رادیواکتیو در نزدیکی سرطان استفاده میکند.
عوارض جانبی پرتودرمانی
اگر پزشک شما پرتودرمانی را پیشنهاد کرد، در مورد عوارض جانبی احتمالی آن با او صحبت کنید. عوارض جانبی به نوع پرتودرمانی مورد استفاده و قسمتی از بدن که تحت درمان قرار میگیرد بستگی دارد. شایعترین عوارض جانبی عبارتاند از:
- تغییرات پوستی در محل تابش اشعه
- احساس خستگی شدید (خستگی مفرط)
- صدای گرفته
- تغییرات چشایی
- زخمهای دهان و گلو
- خشکی دهان
- مشکل در بلع یا غذا خوردن
بیشتر عوارض جانبی پس از پایان درمان بهبود مییابند و بسیاری از آنها قابل درمان هستند. برخی ممکن است مدت بیشتری طول بکشند. از تیم مراقبت سرطان خود بپرسید که چه انتظاری میتوانید داشته باشید.
شیمیدرمانی
شیمیدرمانی کلمه اختصاری شیمیدرمانی است – استفاده از داروها برای مبارزه با سرطان. داروها ممکن است بهصورت وریدی یا قرص مصرف شوند. این داروها وارد خون شده و در بدن پخش میشوند. شیمیدرمانی بهصورت دورهای یا دورهای تجویز میشود. پس از هر دوره درمان، یک دوره استراحت وجود دارد. این به بدن زمان میدهد تا بهبود یابد. اغلب اوقات، ۲ یا چند داروی شیمیدرمانی تجویز میشود. درمان اغلب ماهها طول میکشد.
برای سرطان حفره دهان و اوروفارنکس، شیمیدرمانی اغلب همراه با پرتودرمانی انجام میشود. به این روش، شیمیدرمانی یا پرتودرمانی گفته میشود.
عوارض جانبی شیمیدرمانی
شیمیدرمانی میتواند باعث خستگی شدید، دلدرد و ریزش مو شود. اما بیشتر این مشکلات پس از پایان درمان از بین میروند. سایر عوارض جانبی مانند مشکلات شنوایی یا آسیب عصبی میتوانند مدت زیادی طول بکشند.
راههایی برای درمان اکثر عوارض جانبی شیمیدرمانی وجود دارد. اگر عوارض جانبی دارید، به تیم مراقبت از سرطان خود اطلاع دهید تا بتوانند کمک کنند.
دارودرمانی هدفمند
اوروفارنکس استفاده شوند. این داروها عمدتاً بر سلولهای سرطانی تأثیر میگذارند و نه سلولهای طبیعی بدن. این داروها ممکن است حتی اگر سایر درمانها مؤثر نباشند، مؤثر باشند. این داروها عوارض جانبی متفاوتی نسبت به شیمیدرمانی دارند.
عوارض جانبی درمان دارویی هدفمند
عوارض جانبی درمان دارویی هدفمند به نوع داروی مورد استفاده بستگی دارد. این داروها میتوانند باعث حالت تهوع و کاهش تعداد سلولهای خونی شوند. همچنین میتوانند باعث تغییرات پوستی در دستها و پاها شوند. این عوارض جانبی معمولاً پس از پایان درمان از بین میروند.
راههایی برای درمان اکثر عوارض جانبی ناشی از داروهای درمان هدفمند وجود دارد. اگر عوارض جانبی دارید، با تیم مراقبت از سرطان خود صحبت کنید تا بتوانند کمکتان کنند.
ایمونوتراپی
ایمونوتراپی درمانی است که یا سیستم ایمنی بدن خود شما را تقویت میکند یا از نسخههای مصنوعی بخشهایی از سیستم ایمنی بدن که به سلولهای سرطانی حفره دهان یا اوروفارنکس حمله میکنند، استفاده میکند. داروهای ایمونوتراپی ممکن است به صورت وریدی تجویز شوند.
عوارض جانبی ایمونوتراپی
ایمونوتراپی بسته به نوع داروی مورد استفاده میتواند عوارض جانبی مختلفی ایجاد کند. این داروها ممکن است باعث خستگی، حالت تهوع یا بثورات پوستی شوند. بیشتر این مشکلات پس از پایان درمان از بین میروند.
راههایی برای درمان اکثر عوارض جانبی ناشی از ایمونوتراپی وجود دارد. اگر عوارض جانبی دارید، با تیم مراقبت از سرطان خود صحبت کنید تا بتوانند کمکتان کنند.
آزمایشهای بالینی
کارآزماییهای بالینی، مطالعات تحقیقاتی هستند که داروهای جدید یا سایر درمانها را روی افراد آزمایش میکنند. آنها درمانهای استاندارد را با سایر درمانهایی که ممکن است بهتر باشند، مقایسه میکنند.
آزمایشهای بالینی یکی از راههای دستیابی به جدیدترین درمان سرطان هستند. آنها بهترین راه برای پزشکان هستند تا راههای بهتری برای درمان سرطان پیدا کنند. اگر پزشک شما بتواند کسی را پیدا کند که در حال مطالعه نوع سرطان شما باشد، شرکت کردن در آن به شما بستگی دارد و اگر برای یک آزمایش بالینی ثبتنام کنید، همیشه میتوانید در هر زمانی آن را متوقف کنید.
اگر مایل به شرکت در یک کارآزمایی بالینی هستید، ابتدا از پزشک خود بپرسید که آیا کلینیک یا بیمارستان شما کارآزماییهای بالینی انجام میدهد یا خیر. برای کسب اطلاعات بیشتر به بخش کارآزماییهای بالینی مراجعه کنید.
در مورد سایر درمانهایی که در موردشان میشنوم چطور؟
وقتی سرطان دارید، ممکن است در مورد روشهای دیگری برای درمان سرطان یا علائم آن بشنوید. این روشها ممکن است همیشه درمانهای پزشکی استاندارد نباشند. این درمانها ممکن است شامل ویتامینها، گیاهان دارویی، رژیمهای غذایی خاص و موارد دیگر باشند. ممکن است در مورد این درمانها کنجکاو باشید.
برخی از این موارد مفید شناخته شدهاند، اما بسیاری از آنها آزمایش نشدهاند. نشان داده شده است که برخی کمکی نمیکنند. حتی مشخص شده است که تعدادی از آنها مضر هستند. در مورد هر چیزی که به فکر استفاده از آن هستید، چه یک ویتامین، یک رژیم غذایی یا هر چیز دیگری، با پزشک خود صحبت کنید.
سؤالاتی که باید از پزشک بپرسید
- به نظر شما چه درمانی برای من مناسبتر است؟
- هدف از این درمان چیست؟ آیا فکر میکنید میتواند سرطان را درمان کند؟
- آیا درمان شامل جراحی خواهد بود؟ اگر چنین است، چه کسی جراحی را انجام خواهد داد؟
- جراحی چگونه خواهد بود؟
- آیا بعد از عمل جراحی میتوانم به طور عادی صحبت کنم؟
- آیا این درمان روی ظاهر من تأثیر میگذارد؟ آیا میتوان برای رفع آن کاری انجام داد؟
- آیا سرطان من از نظر عفونت HPV آزمایش شده است؟
- آیا به لوله تغذیه نیاز خواهم داشت؟
- آیا به انواع دیگری از درمان نیز نیاز خواهم داشت؟
- هدف از این درمانها چیست؟
- چه عوارض جانبی ممکن است از این درمانها داشته باشم؟
- در مورد عوارض جانبی که ممکن است داشته باشم چه کاری میتوانم انجام دهم؟
- آیا کارآزمایی بالینی وجود دارد که ممکن است برای من مناسب باشد؟
- در مورد ویتامینها یا رژیمهای غذایی خاصی که دوستانم به من میگویند چطور؟ چطور میتوانم بفهمم که آنها بیخطر هستند؟
- چقدر زود باید درمان را شروع کنم؟
- برای آماده شدن برای درمان چه باید بکنم؟
- آیا کاری هست که بتوانم انجام دهم تا به بهبود روند درمان کمک کند؟
- قدم بعدی چیست؟
بعد از درمان چه اتفاقی خواهد افتاد؟
وقتی درمان تمام شود، خوشحال خواهید شد. سالها پس از پایان درمان، هنوز هم با پزشک متخصص سرطان خود قرار ملاقات خواهید داشت. حتماً در تمام این ویزیتهای پیگیری شرکت کنید. معاینات، آزمایش خون و شاید آزمایشهای دیگری برای بررسی عود سرطان انجام خواهید داد.
ویزیتهای بعدی پزشک پس از درمان ممکن است هر چند ماه یکبار در سال اول، هر ۳ تا ۶ ماه در سال دوم و کمی کمتر از آن مورد نیاز باشد. در طول این ویزیتها، پزشک در مورد هرگونه علائمی که دارید، سیگار کشیدن یا استفاده از تنباکوی جویدنی سؤال میکند و معاینه فیزیکی انجام میدهد. ممکن است معاینات آندوسکوپی، آزمایش خون، معاینات دندانپزشکی یا تصویربرداری (مانند MRI یا سیتیاسکن) برای بررسی علائم سرطان یا عوارض جانبی درمان انجام شود. پزشک بر اساس مرحله سرطان و نوع درمانی که دریافت کردهاید، به شما خواهد گفت که کدام آزمایشها و هر چند وقت یکبار باید انجام شوند.
ابتلا به سرطان و کنار آمدن با درمان میتواند سخت باشد، اما میتواند زمانی برای نگاه کردن به زندگیتان از زاویهای جدید نیز باشد. ممکن است به این فکر کنید که چگونه سلامت خود را بهبود بخشید. با پزشک خود صحبت کنید تا بفهمید چه کاری میتوانید انجام دهید تا احساس بهتری داشته باشید یا به شما در ترک سیگار کمک کند.
شما نمیتوانید این واقعیت را که سرطان دارید تغییر دهید. چیزی که میتوانید تغییر دهید این است که چگونه بقیه عمر خود را زندگی کنید – انتخابهای سالم داشته باشید و تا حد امکان احساس خوبی داشته باشید.
چگونه از فکر کردن به سیگار دست برداریم
ترک سیگار زمانی که احساس میکنید نمیتوانید از سیگار کشیدن دست بردارید میتواند سخت باشد. سیگار کشیدن ممکن است یک سرگرمی لذت بخش به نظر برسد؛ زیرا شما آن را با راحتی، سرگرمی و همراهی مرتبط میدانید. درعینحال، ممکن است ترک سیگار را بااحساس درد، بدبختی و فداکاری مرتبط کنید. این احساسات متضاد در سطح ناخودآگاه، زیر سطح افکار شما تقویت میشوند.
بدون مصرف دخانیات بعد از ترک
ترک کردن ممکن است ناراحتکننده باشد. ترک نیکوتین دارای دو بخش فیزیکی و روانی است. علائم فیزیکی آزاردهنده هستند؛ اما تهدیدکننده زندگی نیستند. بااینحال، اگر آمادگی مقاومت در برابر آنها را ندارید، میتوانند شما را وسوسه کنند که دوباره به سیگار کشیدن یا مصرف برگردید. جایگزینی نیکوتین و سایر داروها میتوانند به کاهش بسیاری از این علائم کمک کنند. اکثر افرادی که از دخانیات استفاده میکنند متوجه میشوند که بخش ذهنی ترک سیگار چالش بزرگتری است.
تغییر طعم و بو
بسیاری از افراد مبتلا به سرطان در طول یا بعد از درمان دچار تغییراتی در طعم و بو میشوند. این تغییرات میتواند منجر به بیزاری از غذا شود. بیزاری از غذا، بیزاری شدید از برخی غذاهاست که باعث میشود از آنها اجتناب کنید. تغییرات طعم و بو میتواند خوردن را سختتر کند و منجر به کاهش وزن بدون تلاش شود. نخوردن و نیاشامیدن کافی میتواند درمان و بهبودی بدن شما را از سرطان دشوارتر کند.