اگر سرطان بیضه دارید
زمان تقریبی مطالعه
۱۸ دقیقه
فهرست مطالب در این مقاله
اگر سرطان بیضه دارید
سرطان بیضه چیست؟
سرطان بیضه در بیضهها شروع میشود که هورمونها و اسپرم را در مردان تولید میکنند. این سرطان زمانی شروع میشود که سلولهای بیضه از کنترل خارج میشوند و سلولهای طبیعی را از میدان به در میکنند. این امر باعث میشود که بدن نتواند آنطور که باید کار کند.
سلولهای سرطانی میتوانند به سایر قسمتهای بدن گسترش یابند. بهعنوان مثال، سلولهای سرطانی در بیضهها گاهی اوقات میتوانند به ریهها منتقل شوند و در آنجا رشد کنند. وقتی سلولهای سرطانی این کار را انجام میدهند، به آن متاستاز میگویند. وقتی زیر میکروسکوپ مشاهده میشوند، سلولهای متاستاتیک درست مانند سلولهای بیضه به نظر میرسند.
سرطان براساس محل شروع آن نامگذاری میشود. برای مثال، وقتی سرطان بیضه به ریه (هر جای دیگر) گسترش مییابد، هنوز هم سرطان بیضه نامیده میشود. مگر اینکه از سلولهای ریه شروع شود، سرطان ریه نامیده نمیشود.
انواع مختلف سرطان بیضه
بیضهها از انواع مختلفی از سلولها ساخته شدهاند. هر نوع سلول میتواند به سرطان تبدیل شود. درمان به نوع سرطان بیضه بستگی دارد، بنابراین باید بدانید که به کدام نوع مبتلا هستید. پزشک شما میتواند در این مورد اطلاعات بیشتری به شما بدهد.
بیشتر سرطانهای بیضه از سلولهایی که اسپرم میسازند شروع میشوند. دو نوع رایج سرطان بیضه عبارتاند از:
- سمینوما: این تومورها تمایل دارند کندتر از سایر سرطانهای بیضه رشد و گسترش یابند.
- غیر سمینوماها: این تومورها اغلب در مردان جوانتر در اواخر نوجوانی و اوایل دهه ۳۰ زندگی یافت میشوند.
پزشک از کجا متوجه میشود که من سرطان بیضه دارم؟
سرطان بیضه اغلب به دلیل علائمی که ایجاد میکند، تشخیص داده میشود. علائم میتوانند عبارتاند از:
- وجود توده یا تورم در بیضه (شایعترین علامت)
- سنگینی یا درد در ناحیه پایین شکم یا بیضهها
- تغییر صدا و رشد موی صورت و بدن در یک پسر جوان (بلوغ زودرس)
اگر علائم سرطان بیضه را داشته باشید، پزشک از شما در مورد وضعیت سلامتیتان سؤال میکند و شما را معاینه میکند. اگر علائم به سرطان بیضه اشاره داشته باشند، آزمایشهای بیشتری انجام خواهد شد. در اینجا برخی از آزمایشهایی که ممکن است نیاز داشته باشید، آورده شده است:
سونوگرافی: از امواج صوتی برای گرفتن عکس از داخل بدن شما استفاده میشود. این اغلب اولین آزمایشی است که انجام میشود. این آزمایش به نشان دادن جامد یا پر از مایع بودن توده در بیضهها کمک میکند.
آزمایش خون: سلولهای سرطان بیضه اغلب پروتئینهای خاصی میسازند که در خون ظاهر میشوند. بررسی آنها به پزشک شما کمک میکند تا نوع سرطان بیضه شما را تشخیص دهد.
عکسبرداری از قفسه سینه: ممکن است برای بررسی گسترش سرطان به ریهها، عکسبرداری با اشعه ایکس انجام شود.
سیتیاسکن یا CAT: این نوع تصویربرداری با استفاده از اشعه ایکس، تصاویر دقیقی از اندامهای داخلی بدن تهیه میکند. این روش میتواند نشان دهد که آیا سرطان گسترش یافته است یا خیر.
اسکن امآرآی: این نوع تصویربرداری به جای اشعه ایکس از امواج رادیویی و آهنرباهای قوی برای تهیه تصاویر دقیق استفاده میکند. این روش میتواند نشان دهد که آیا سرطان گسترش یافته است یا خیر.
پت اسکن: این نوع تصویربرداری از نوعی قند استفاده میکند که میتوان آن را با دوربین مخصوصی در داخل بدن مشاهده کرد. اگر سرطان وجود داشته باشد، این قند به صورت “نقاط داغ” که سرطان در آنها یافت میشود، ظاهر میشود. این روش میتواند نشان دهد که آیا سرطان گسترش یافته است یا خیر.
بیوپسی: برای سرطان بیضه، معمولاً بیوپسی انجام نمیشود. اگر نگرانی زیادی در مورد سرطان بیضه وجود داشته باشد، پزشک معمولاً توصیه میکند که به جای تلاش برای بیوپسی، عمل جراحی برای برداشتن بیضه انجام دهید.
درجهبندی سرطان بیضه
اگر بیوپسی انجام شود، سلولهای سرطانی درجهبندی میشوند. این به پزشکان کمک میکند تا پیشبینی کنند که سرطان با چه سرعتی رشد و گسترش مییابد. سلولهای سرطانی بر اساس میزان شباهتشان به سلولهای طبیعی درجهبندی میشوند. از درجههای ۱، ۲ و ۳ استفاده میشود. به سلولهایی که بسیار متفاوت از سلولهای طبیعی به نظر میرسند، درجه بالاتری (۳) داده میشود و تمایل به رشد سریعتر دارند. از پزشک بخواهید درجه سرطان شما را توضیح دهد. این درجه به پزشک کمک میکند تا تصمیم بگیرد کدام درمان برای شما بهترین است.
سؤالاتی که باید از پزشک پرسید
- چه آزمایشهایی باید انجام دهم؟
- چه کسی این آزمایشها را انجام خواهد داد؟
- کجا انجام خواهند شد؟
- چه کسی میتواند آنها را برای من توضیح دهد؟
- چگونه و چه زمانی نتایج را دریافت خواهم کرد؟
- بعدش باید چیکار کنم؟
سرطان من چقدر جدی است؟
اگر سرطان بیضه دارید، پزشک میخواهد بداند که تا چه حد گسترش یافته است. به این کار مرحلهبندی میگویند. ممکن است از دیگران شنیده باشید که سرطان آنها «مرحله ۱» یا «مرحله ۲» است. پزشک شما میخواهد مرحله سرطان شما را بفهمد تا به شما در تصمیمگیری در مورد بهترین نوع درمان برای شما کمک کند.
مرحلهبندی، رشد یا گسترش سرطان را در بیضه توصیف میکند. همچنین نشان میدهد که آیا سرطان به سایر اندامهای بدن شما که در نزدیکی یا دورتر هستند، گسترش یافته است یا خیر.
سرطان شما میتواند در مرحله ۰، ۱، ۲، ۳ یا ۴ باشد. هرچه عدد پایینتر باشد، سرطان کمتر گسترش یافته است. عدد بالاتر، مانند مرحله ۴، به این معنی است که سرطان جدیتر است و به فراتر از بیضهها گسترش یافته است. حتماً از پزشک در مورد مرحله سرطان و معنای آن برای خود سؤال کنید.
سؤالاتی که باید از پزشک پرسید
- آیا از مرحله سرطان اطلاع دارید؟
- اگر نه چگونه و چه زمانی متوجه مرحله سرطان خواهید شد؟
- میشه برام توضیح بدید که منظور از مرحله در مورد من چیه؟
- بر اساس مرحله سرطان، فکر میکنید چقدر زنده خواهم ماند؟
- بعدش چه اتفاقی خواهد افتاد؟
به چه نوع درمانی نیاز خواهم داشت؟
روشهای زیادی برای درمان سرطان بیضه وجود دارد. جراحی، پرتودرمانی، شیمیدرمانی و شیمیدرمانی با دوز بالا همراه با پیوند سلولهای بنیادی، انواع اصلی درمان هستند.
بهترین برنامه درمانی برای شما به موارد زیر بستگی دارد:
- مرحله و درجه سرطان
- احتمال اینکه یک نوع درمان، سرطان را درمان کند یا به نحوی به آن کمک کند
- سن شما
- سایر مشکلات سلامتی که دارید
- احساسات شما در مورد درمان و عوارض جانبی ناشی از آن
جراحی برای سرطان بیضه
جراحی برای برداشتن بیضه اغلب اولین درمان برای سرطان بیضه است. این روش حتی زمانی که سرطان گسترش یافته است نیز استفاده میشود. غدد لنفاوی مجاور نیز ممکن است برداشته شوند تا مشخص شود که آیا سلولهای سرطانی در آنها وجود دارد یا خیر. روشهای زیادی برای انجام این جراحی وجود دارد. با پزشک خود در مورد آنچه انجام خواهد شد و آنچه میتوانید انتظار داشته باشید صحبت کنید.
عوارض جانبی احتمالی جراحی
هر نوع جراحی میتواند خطرات و عوارض جانبی داشته باشد. حتماً از پزشک بپرسید که چه انتظاری میتوانید داشته باشید. اگر مشکلی دارید، به پزشک خود اطلاع دهید. پزشکانی که سرطان بیضه را درمان میکنند باید بتوانند در مورد هر مشکلی که پیش میآید به شما کمک کنند.
شیمیدرمانی داروهایی هستند که میتوانند برای مبارزه با سرطان استفاده شوند. این داروها معمولاً به صورت وریدی تجویز میشوند. آنها وارد خون شما میشوند، در سراسر بدن پخش میشوند و سلولهایی را که به سرعت در حال رشد هستند، از بین میبرند. این شامل سلولهای سرطانی و سلولهای طبیعی مانند سلولهای خونی و مو میشود. شیمیدرمانی در چرخهها یا دورهای مختلف انجام میشود. پس از هر دور درمان، یک استراحت وجود دارد. دورههای شیمیدرمانی حدود ۳ تا ۴ هفته طول میکشد. درمان ماهها طول میکشد.
عوارض جانبی احتمالی شیمیدرمانی
شیمیدرمانی میتواند باعث خستگی شدید، دلدرد و ریزش مو شود. این مشکلات معمولاً پس از پایان درمان از بین میروند.
راههایی برای درمان اکثر عوارض جانبی شیمیدرمانی وجود دارد. اگر عوارض جانبی دارید، حتماً با تیم مراقبت از سرطان خود صحبت کنید تا بتوانند کمکتان کنند.
درمانهای پرتودرمانی
پرتودرمانی از پرتوهای پرانرژی (مانند اشعه ایکس) برای از بین بردن سلولهای سرطانی استفاده میکند. در سرطان بیضه، پرتودرمانی عمدتاً برای از بین بردن سلولهای سرطانی که به غدد لنفاوی گسترش یافتهاند، استفاده میشود. همچنین میتواند برای درمان سرطانی که به مغز یا نخاع گسترش یافته است، استفاده شود.
برای سرطان بیضه، دستگاهی پرتوی از اشعه را به بیضه میتاباند. به این روش، تابش خارجی میگویند. روی بیضه سالم پوششی قرار داده میشود تا از آسیب رساندن اشعه به آن جلوگیری شود.
عوارض جانبی احتمالی پرتودرمانی
اگر پزشک شما پرتودرمانی را پیشنهاد کرد، در مورد عوارض جانبی احتمالی آن با او صحبت کنید. شایعترین عوارض جانبی پرتودرمانی عبارتاند از:
- تغییرات پوستی در محل تابش اشعه
- احساس خستگی شدید (خستگی مفرط)
بیشتر عوارض جانبی پس از پایان درمان بهبود مییابند. برخی ممکن است مدت بیشتری طول بکشند. با تیم مراقبت از سرطان خود در مورد آنچه میتوانید انتظار داشته باشید صحبت کنید.
شیمیدرمانی با دوز بالا و پیوند سلولهای بنیادی
پیوند سلولهای بنیادی به پزشکان اجازه میدهد از دوزهای بالاتر شیمیدرمانی استفاده کنند. در این درمان، یک دستگاه مخصوص، سلولهایی را که خون میسازند (به نام سلولهای بنیادی) از خون خارج میکند. سپس شیمیدرمانی بسیار قوی انجام میشود. سلولهای بنیادی پس از شیمیدرمانی به فرد بازگردانده میشوند. این عمل پیوند نامیده میشود، اما جراحی نیست – سلولها از طریق ورید به خون بازگردانده میشوند.
پیوند عمدتاً برای سرطان بیضهای استفاده میشود که پس از شیمیدرمانی منظم عود کرده است. این یک درمان بسیار پیچیده با عوارض جانبی فراوان است. از پزشک خود بپرسید که آیا این درمان را دریافت خواهید کرد و چه انتظاری باید داشته باشید.
آزمایشهای بالینی
کارآزماییهای بالینی، مطالعات تحقیقاتی هستند که داروهای جدید یا سایر درمانها را روی افراد آزمایش میکنند. آنها درمانهای استاندارد را با سایر درمانهایی که ممکن است بهتر باشند، مقایسه میکنند.
اگر مایلید درباره آزمایشهای بالینی مربوط به خودتان بیشتر بدانید، از پزشک خود بپرسید که آیا کلینیک یا بیمارستان شما آزمایشهای بالینی انجام میدهد یا خیر. برای کسب اطلاعات بیشتر به بخش آزمایشهای بالینی مراجعه کنید.
آزمایشهای بالینی یکی از راههای دستیابی به جدیدترین درمان سرطان هستند. آنها بهترین راه برای پزشکان هستند تا راههای بهتری برای درمان سرطان پیدا کنند. اگر پزشک شما بتواند کسی را پیدا کند که در حال مطالعه نوع سرطان شما باشد، شرکت کردن در آن به شما بستگی دارد. و اگر برای یک آزمایش بالینی ثبتنام کنید، همیشه میتوانید در هر زمانی آن را متوقف کنید.
در مورد سایر درمانهایی که در موردشان میشنوم چطور؟
وقتی سرطان دارید، ممکن است در مورد روشهای دیگری برای درمان سرطان یا علائم آن بشنوید. این روشها ممکن است همیشه درمانهای پزشکی استاندارد نباشند. این درمانها ممکن است شامل ویتامینها، گیاهان دارویی، رژیمهای غذایی خاص و موارد دیگر باشند. ممکن است در مورد این درمانها کنجکاو شوید.
برخی از این موارد مفید شناخته شدهاند، اما بسیاری از آنها آزمایش نشدهاند. نشان داده شده است که برخی کمکی نمیکنند. حتی مشخص شده است که تعدادی از آنها مضر هستند. در مورد هر چیزی که به فکر استفاده از آن هستید، چه یک ویتامین، یک رژیم غذایی یا هر چیز دیگری، با پزشک خود صحبت کنید.
سؤالاتی که باید از پزشک پرسید
- به نظر شما چه درمانی برای من مناسبتر است؟
- آیا سرطان به خارج از بیضه من گسترش یافته است؟
- مرحله سرطان من چیست؟ این به چه معناست؟
- آیا لازم است به پزشکان دیگری مراجعه کنم؟
- آیا قبل از تصمیمگیری در مورد درمان، به آزمایشهای دیگری نیاز خواهم داشت؟
- هدف از این درمان چیست؟ آیا فکر میکنید میتواند سرطان را درمان کند؟
- آیا درمان شامل جراحی خواهد بود؟ اگر چنین است، چه کسی جراحی را انجام خواهد داد؟
- جراحی چگونه خواهد بود؟
- آیا جراحی برای برداشتن غدد لنفاوی انجام خواهد شد؟
- آیا به انواع دیگری از درمان نیز نیاز خواهم داشت؟
- هدف از این درمانها چیست؟
- چه عوارض جانبی ممکن است از این درمانها داشته باشم؟
- در مورد عوارض جانبی که ممکن است داشته باشم چه کاری میتوانم انجام دهم؟
- آیا کارآزمایی بالینی وجود دارد که ممکن است برای من مناسب باشد؟
- در مورد ویتامینها یا رژیمهای غذایی خاصی که دوستانم به من میگویند چطور؟ چطور میتوانم بفهمم که آنها بیخطر هستند؟
- چقدر زود باید درمان را شروع کنم؟
- آیا بعد از درمان میتوانم بچهدار شوم؟
- برای آماده شدن برای درمان چه باید بکنم؟
- آیا کاری هست که بتوانم انجام دهم تا به بهبود روند درمان کمک کند؟
- قدم بعدی چیست؟
بعد از درمان چه اتفاقی خواهد افتاد؟
وقتی درمان تمام شود خوشحال خواهید شد. با این حال، نگران نبودن در مورد بازگشت سرطان دشوار است. سالها پس از پایان درمان، پزشک متخصص سرطان خود را خواهید دید. حتماً در تمام این ویزیتهای پیگیری شرکت کنید. معاینات، آزمایش خون و شاید آزمایشهای دیگری برای بررسی بازگشت سرطان انجام خواهید داد.
در ابتدا، ممکن است ویزیتهای شما هر ۲ تا ۶ ماه یکبار باشد. سپس، هر چه مدت زمان بیشتری از بهبودی شما از سرطان گذشته باشد، تعداد دفعات ویزیت کمتر میشود. پس از ۵ سال، ممکن است سالی یک یا دو بار انجام شود.
ابتلا به سرطان و کنار آمدن با درمان آن میتواند سخت باشد، اما میتواند زمانی برای نگاه کردن به زندگیتان از زاویهای جدید نیز باشد. ممکن است به این فکر کنید که چگونه سلامت خود را بهبود بخشید. با تیم مراقبت از سرطان خود صحبت کنید تا دریابید که برای بهبود حال خود چه کاری میتوانید انجام دهید.
شما نمیتوانید این واقعیت را که سرطان دارید تغییر دهید. چیزی که میتوانید تغییر دهید این است که چگونه بقیه عمر خود را زندگی کنید – انتخابهای سالم داشته باشید و تا حد امکان احساس خوبی داشته باشید.
خواب بهتر زمانی که بیخوابی مرتبط با سرطان دارید
بیخوابی مرتبط با سرطان زمانی است که فرد پس از تشخیص سرطان، مشکلات قابل توجهی در خواب داشته باشد. مشکلات خواب مرتبط با بیخوابی میتواند شامل مشکل در به خواب رفتن، مشکل در خواب ماندن یا زود بیدار شدن باشد. برخی از افراد قبل از ابتلا به سرطان بیخوابی را تجربه میکنند و متوجه میشوند که خواب آنها پس از تشخیص سرطان بدتر میشود. تجربه بیخوابی در طول سرطان میتواند منجر به احساس ناخوشی و بیقراری در طول روز شود.
مدارا با خشم
پس از تشخیص سرطان، احساس خشم، طبیعی است. این احساس ممکن است در زمان تشخیص، یا در هر زمانی در طول درمان و بهبودیافتگی، ایجاد شود. خشم یک واکنش عاطفی طبیعی است. برای داشتن احساسات ناخوشایند، احساس گناه نکنید و به خود، سخت نگیرید. خشم و سایر احساسات، بد نیستند. بااینحال، ممکن است در عصبانیت خود غرق شوید و بخواهید آن را به روشهای سالمتری، ابراز کنید.
مدارا با ابهام
بسیاری از افراد مبتلا به سرطان، ممکن است در مورد آینده، احساس عدم اطمینان داشته باشند. پس از تشخیص سرطان، ممکن است احساس کنید که امنیت زندگی شما کمتر از گذشته است. هنگامی که چنین احساسی دارید، درخواست حمایت بسیار مهم است. بیماران تازه تشخیصدادهشده و همچنین بهبودیافتگان نگرانیهای مشترکی دارند. با تیم مراقبتهای سلامتی خود در مورد منابع موجود حمایتی در این شرایط، صحبت کنید.