سؤالاتی که باید در مورد سرطان پوست ملانوما بپرسید
زمان تقریبی مطالعه
۵ دقیقه
فهرست مطالب در این مقاله
سؤالاتی که باید در مورد سرطان پوست ملانوما بپرسید
اگر به سرطان پوست ملانوما مبتلا هستید، مهم است که با تیم مراقبت از سرطان خود گفتگوی صادقانه و شفافی داشته باشید. در صورت تمایل میتوانید هر سؤالی را بپرسید، هر چقدر هم که کوچک به نظر برسد. در اینجا چند سؤال وجود دارد که میتوانید بپرسید.
وقتی به شما گفته میشود که ملانوما دارید
- ملانوما تا چه حد در داخل یا زیر پوست گسترش یافته است؟ ضخامت ملانوما چقدر است؟
- آیا ملانوما به سایر قسمتهای بدن من گسترش یافته است؟
- قبل از تصمیمگیری در مورد درمان، به آزمایشهای دیگری نیاز خواهم داشت؟
- آیا نیاز به مراجعه به پزشکان دیگری خواهم داشت؟
- اگر نگران هزینهها و پوشش بیمه برای تشخیص و درمان خود هستم، چه کسی میتواند به من کمک کند؟
هنگام تصمیم گیری در مورد برنامه درمانی
- چقدر در درمان این نوع سرطان تجربه دارید؟
- گزینههای درمانی من چیست؟ خطرات و مزایای احتمالی هر کدام چیست؟
- کدام درمان را توصیه میکنید؟ چرا؟
- هدف از درمان چیست؟
- نظر پزشک دیگری را جویا شوم؟ اگر چنین است، چگونه میتوانم این کار را انجام دهم؟ آیا میتوانید پزشک یا مرکز سرطان را توصیه کنید؟
- چقدر سریع باید در مورد درمان تصمیم بگیریم؟
- برای آماده شدن برای درمان چه باید بکنم؟
- درمان چقدر طول خواهد کشید؟ چگونه خواهد بود؟ کجا انجام خواهد شد؟
- چه خطرات یا عوارض جانبی را باید انتظار داشته باشم؟ این عوارض احتمالاً چه مدت طول خواهند کشید؟
- آیا بعد از درمان جای زخم خواهم داشت؟ اندازه آن چقدر خواهد بود؟
- آیا درمان بر فعالیتهای روزانه من تأثیر خواهد گذاشت؟
- با گزینههای درمانی که در مورد آنها صحبت کردیم، احتمال رشد یا عود (بازگشت) سرطان من چقدر است؟ در این صورت چه خواهیم کرد؟
در طول درمان
پس از شروع درمان، باید بدانید که چه انتظاری داشته باشید و به دنبال چه چیزی باشید. ممکن است همه این سؤالات در مورد شما صدق نکند، اما پاسخ به سؤالاتی که صدق میکنند ممکن است مفید باشد.
- چگونه متوجه خواهیم شد که درمان مؤثر است؟
- آیا کاری هست که بتوانم برای مدیریت عوارض جانبی انجام دهم؟
- چه علائم یا عوارض جانبی را باید فوراً به شما اطلاع دهم؟
- چگونه میتوانم در شبها، تعطیلات یا آخر هفتهها با شما یا یکی از اعضای تیمتان تماس بگیرم؟
- آیا محدودیتی در کارهایی که میتوانم انجام دهم وجود دارد؟
- آیا گروههای حمایتی محلی یا آنلاینی را میشناسید که بتوانم در آنجا با افرادی که این شرایط را تجربه کردهاند صحبت کنم؟
- آیا میتوانید یک متخصص سلامت روان را پیشنهاد کنید که اگر احساس غرق شدن، افسردگی یا پریشانی کردم، بتوانم به او مراجعه کنم؟
پس از درمان
- چه علائم و نشانههایی را باید بررسی کنم؟
- احتمال بازگشت سرطان من چقدر است؟ آیا کاری هست که بتوانم برای کاهش خطر انجام دهم؟
- احتمال ابتلای من به سرطان پوست دیگری چقدر است؟
- آیا باید اقدامات احتیاطی خاصی برای جلوگیری از آفتاب انجام دهم؟ چه اقداماتی میتوانم برای محافظت از خودم انجام دهم؟
- به چه نوع پیگیری نیاز خواهم داشت؟
- چگونه متوجه شویم که سرطان برگشته است؟ در این صورت چه گزینههایی پیش رو دارم؟
- آیا اعضای خانواده من در معرض خطر ابتلا به سرطان پوست هستند؟ چه نکاتی را باید به آنها بگویم؟
همراه با این نمونه سؤالات، حتماً سؤالات خودتان را هم بنویسید. برای مثال، ممکن است بخواهید اطلاعات بیشتری در مورد زمان بهبودی داشته باشید تا بتوانید برنامه کاری یا فعالیت خود را برنامهریزی کنید. یا ممکن است بخواهید در مورد آزمایشهای بالینی که ممکن است واجد شرایط آنها باشید، سؤال کنید.
به خاطر داشته باشید که پزشکان تنها کسانی نیستند که میتوانند به شما اطلاعات بدهند. سایر متخصصان مراقبتهای سلامتی، مانند پرستاران و مددکاران اجتماعی، میتوانند به برخی از سؤالات شما پاسخ دهند. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد صحبت با تیم مراقبتهای سلامتی خود، به «رابطه پزشک و بیمار» مراجعه کنید.

چگونه از فکر کردن به سیگار دست برداریم
ترک سیگار زمانی که احساس میکنید نمیتوانید از سیگار کشیدن دست بردارید میتواند سخت باشد. سیگار کشیدن ممکن است یک سرگرمی لذت بخش به نظر برسد؛ زیرا شما آن را با راحتی، سرگرمی و همراهی مرتبط میدانید. درعینحال، ممکن است ترک سیگار را بااحساس درد، بدبختی و فداکاری مرتبط کنید. این احساسات متضاد در سطح ناخودآگاه، زیر سطح افکار شما تقویت میشوند.

بدون مصرف دخانیات بعد از ترک
ترک کردن ممکن است ناراحتکننده باشد. ترک نیکوتین دارای دو بخش فیزیکی و روانی است. علائم فیزیکی آزاردهنده هستند؛ اما تهدیدکننده زندگی نیستند. بااینحال، اگر آمادگی مقاومت در برابر آنها را ندارید، میتوانند شما را وسوسه کنند که دوباره به سیگار کشیدن یا مصرف برگردید. جایگزینی نیکوتین و سایر داروها میتوانند به کاهش بسیاری از این علائم کمک کنند. اکثر افرادی که از دخانیات استفاده میکنند متوجه میشوند که بخش ذهنی ترک سیگار چالش بزرگتری است.

تغییر طعم و بو
بسیاری از افراد مبتلا به سرطان در طول یا بعد از درمان دچار تغییراتی در طعم و بو میشوند. این تغییرات میتواند منجر به بیزاری از غذا شود. بیزاری از غذا، بیزاری شدید از برخی غذاهاست که باعث میشود از آنها اجتناب کنید. تغییرات طعم و بو میتواند خوردن را سختتر کند و منجر به کاهش وزن بدون تلاش شود. نخوردن و نیاشامیدن کافی میتواند درمان و بهبودی بدن شما را از سرطان دشوارتر کند.

