سؤالاتی که باید در مورد سرطان پوست ملانوما بپرسید
زمان تقریبی مطالعه
۵ دقیقه
فهرست مطالب در این مقاله
سؤالاتی که باید در مورد سرطان پوست ملانوما بپرسید
اگر به سرطان پوست ملانوما مبتلا هستید، مهم است که با تیم مراقبت از سرطان خود گفتگوی صادقانه و شفافی داشته باشید. در صورت تمایل میتوانید هر سؤالی را بپرسید، هر چقدر هم که کوچک به نظر برسد. در اینجا چند سؤال وجود دارد که میتوانید بپرسید.
وقتی به شما گفته میشود که ملانوما دارید
- ملانوما تا چه حد در داخل یا زیر پوست گسترش یافته است؟ ضخامت ملانوما چقدر است؟
- آیا ملانوما به سایر قسمتهای بدن من گسترش یافته است؟
- قبل از تصمیمگیری در مورد درمان، به آزمایشهای دیگری نیاز خواهم داشت؟
- آیا نیاز به مراجعه به پزشکان دیگری خواهم داشت؟
- اگر نگران هزینهها و پوشش بیمه برای تشخیص و درمان خود هستم، چه کسی میتواند به من کمک کند؟
هنگام تصمیم گیری در مورد برنامه درمانی
- چقدر در درمان این نوع سرطان تجربه دارید؟
- گزینههای درمانی من چیست؟ خطرات و مزایای احتمالی هر کدام چیست؟
- کدام درمان را توصیه میکنید؟ چرا؟
- هدف از درمان چیست؟
- نظر پزشک دیگری را جویا شوم؟ اگر چنین است، چگونه میتوانم این کار را انجام دهم؟ آیا میتوانید پزشک یا مرکز سرطان را توصیه کنید؟
- چقدر سریع باید در مورد درمان تصمیم بگیریم؟
- برای آماده شدن برای درمان چه باید بکنم؟
- درمان چقدر طول خواهد کشید؟ چگونه خواهد بود؟ کجا انجام خواهد شد؟
- چه خطرات یا عوارض جانبی را باید انتظار داشته باشم؟ این عوارض احتمالاً چه مدت طول خواهند کشید؟
- آیا بعد از درمان جای زخم خواهم داشت؟ اندازه آن چقدر خواهد بود؟
- آیا درمان بر فعالیتهای روزانه من تأثیر خواهد گذاشت؟
- با گزینههای درمانی که در مورد آنها صحبت کردیم، احتمال رشد یا عود (بازگشت) سرطان من چقدر است؟ در این صورت چه خواهیم کرد؟
در طول درمان
پس از شروع درمان، باید بدانید که چه انتظاری داشته باشید و به دنبال چه چیزی باشید. ممکن است همه این سؤالات در مورد شما صدق نکند، اما پاسخ به سؤالاتی که صدق میکنند ممکن است مفید باشد.
- چگونه متوجه خواهیم شد که درمان مؤثر است؟
- آیا کاری هست که بتوانم برای مدیریت عوارض جانبی انجام دهم؟
- چه علائم یا عوارض جانبی را باید فوراً به شما اطلاع دهم؟
- چگونه میتوانم در شبها، تعطیلات یا آخر هفتهها با شما یا یکی از اعضای تیمتان تماس بگیرم؟
- آیا محدودیتی در کارهایی که میتوانم انجام دهم وجود دارد؟
- آیا گروههای حمایتی محلی یا آنلاینی را میشناسید که بتوانم در آنجا با افرادی که این شرایط را تجربه کردهاند صحبت کنم؟
- آیا میتوانید یک متخصص سلامت روان را پیشنهاد کنید که اگر احساس غرق شدن، افسردگی یا پریشانی کردم، بتوانم به او مراجعه کنم؟
پس از درمان
- چه علائم و نشانههایی را باید بررسی کنم؟
- احتمال بازگشت سرطان من چقدر است؟ آیا کاری هست که بتوانم برای کاهش خطر انجام دهم؟
- احتمال ابتلای من به سرطان پوست دیگری چقدر است؟
- آیا باید اقدامات احتیاطی خاصی برای جلوگیری از آفتاب انجام دهم؟ چه اقداماتی میتوانم برای محافظت از خودم انجام دهم؟
- به چه نوع پیگیری نیاز خواهم داشت؟
- چگونه متوجه شویم که سرطان برگشته است؟ در این صورت چه گزینههایی پیش رو دارم؟
- آیا اعضای خانواده من در معرض خطر ابتلا به سرطان پوست هستند؟ چه نکاتی را باید به آنها بگویم؟
همراه با این نمونه سؤالات، حتماً سؤالات خودتان را هم بنویسید. برای مثال، ممکن است بخواهید اطلاعات بیشتری در مورد زمان بهبودی داشته باشید تا بتوانید برنامه کاری یا فعالیت خود را برنامهریزی کنید. یا ممکن است بخواهید در مورد آزمایشهای بالینی که ممکن است واجد شرایط آنها باشید، سؤال کنید.
به خاطر داشته باشید که پزشکان تنها کسانی نیستند که میتوانند به شما اطلاعات بدهند. سایر متخصصان مراقبتهای سلامتی، مانند پرستاران و مددکاران اجتماعی، میتوانند به برخی از سؤالات شما پاسخ دهند. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد صحبت با تیم مراقبتهای سلامتی خود، به «رابطه پزشک و بیمار» مراجعه کنید.
علائم استرس مزمن و درمان
استرس مزمن احساس فشار و آشفتگی در یک دوره طولانی است. درحالیکه استرس گاهبهگاه میتواند انرژی و تمرکز مورد نیاز برای دستیابی به اهداف بیشتر را در اختیار شما قرار دهد، استرس مداوم میتواند برای سلامتی شما مضر باشد. این به این دلیل است که استرس باعث ترشح هورمونهایی به نام کورتیزول و آدرنالین (اپینفرین) میشود که عملکرد مغز و بدن شما را تغییر میدهد.
شش راه برای کاهش خطر ابتلا به سرطان کولورکتال
سرطان کولورکتال یکی از شایعترین سرطانها در ایالات متحده است. از هر ۲۵ نفر در ایالات متحده یک نفر در طول زندگی خود به سرطان کولون یا رکتوم مبتلا میشود. اما کارهایی وجود دارد که میتوانید برای کاهش خطر انجام دهید.
در اینجا ۶ راه برای کمک به محافظت از سلامت روده بزرگ ارائه شده است.
خود تنظیمی چیست؟
خودتنظیمی به توانایی کنترل رفتار و مدیریت افکار و احساسات خود به روشهای مناسب اشاره دارد. به همین دلیل است که شما به مدرسه یا محل کار میروید، حتی اگر همیشه آن را دوست نداشته باشید، یا اینکه چرا برای هر وعده غذایی پیتزا نمیخورید. خودتنظیمی معمولاً با رشد مغز در سنین ۳ تا ۷ سالگی شروع میشود. بااینحال، برخی از اختلالات عصبی رشدی مانند اختلال نقصتوجه بیشفعالی (ADHD) میتواند منجر به چالشهایی در خودتنظیمی شود.