پرتودرمانی برای سرطان پوست ملانوما
زمان تقریبی مطالعه
۶ دقیقه
فهرست مطالب در این مقاله
پرتودرمانی برای سرطان پوست ملانوما
پرتودرمانی از پرتوهای پرانرژی (مانند اشعه ایکس) یا ذرات برای از بین بردن سلولهای سرطانی استفاده میکند. این روش اغلب برای درمان سرطان پوست ملانوما استفاده نمیشود.
چه زمانی ممکن است از پرتودرمانی استفاده شود؟
پرتودرمانی برای اکثر افراد مبتلا به ملانوما روی پوست لازم نیست، اگرچه ممکن است در شرایط خاص مفید باشد:
- امکان جراحی وجود نداشته باشد ، پرتودرمانی میتواند گزینهای برای درمان برخی از ملانومهای مراحل اولیه باشد .
- در برخی موارد، اگر خطر عود ملانوما زیاد باشد، ممکن است از پرتودرمانی بعد از جراحی (بهعنوان یک درمان کمکی) استفاده شود. بهعنوان مثال، اغلب بعد از جراحی برای نوع غیرمعمولی از ملانوما به نام ملانوم دسموپلاستی استفاده میشود که خطر عود آن بعد از جراحی به تنهایی بیشتر است.
- گاهی اوقات، پس از جراحی در ناحیهای که غدد لنفاوی برداشته شدهاند، بهخصوص اگر بسیاری از غدد حاوی سلولهای سرطانی باشند، پرتودرمانی کمکی انجام میشود. این کار برای کاهش احتمال بازگشت سرطان انجام میشود.
- ممکن است از پرتودرمانی برای درمان ملانوما که پس از جراحی، چه در پوست و چه در غدد لنفاوی، عود کرده است، یا برای کمک به درمان گسترش بیماری به نقاط دوردست، استفاده شود.
- پرتودرمانی میتواند برای تسکین علائم ناشی از گسترش ملانوما به سایر قسمتهای بدن، بهویژه مغز یا استخوانها، استفاده شود. درمانی که با هدف تسکین علائم انجام میشود، درمان تسکینی نامیده میشود. انتظار نمیرود پرتودرمانی تسکینی سرطان را درمان کند، اما ممکن است به کوچک شدن آن یا کند شدن رشد آن برای مدتی کمک کند تا به کنترل برخی از علائم کمک کند.
پرتودرمانی چگونه انجام میشود؟
نوع پرتودرمانی که اغلب برای درمان ملانوما استفاده میشود که بهعنوان پرتودرمانی خارجی شناخته میشود، تابش را از منبعی خارج از بدن بر روی سرطان متمرکز میکند.
قبل از شروع درمان، تیم پرتودرمانی شما اندازهگیریهای دقیقی انجام میدهد تا زوایای صحیح برای هدفگیری پرتوهای تابشی و دوز مناسب تابش را پیدا کند. این جلسه برنامهریزی، شبیهسازی نامیده میشود.
برنامه درمانی میتواند براساس هدف درمان و محل ملانوما متفاوت باشد.
خودِ درمان بسیار شبیه گرفتن عکسبرداری با اشعه ایکس است، اما تابش قویتر است. خودِ این روش بدون درد است. هر جلسه درمان فقط چند دقیقه طول میکشد، اگرچه زمان آمادهسازی – قرار دادن شما در محل درمان – معمولاً بیشتر طول میکشد.
رادیوسرجری استریوتاکتیک (SRS)
SRS نوعی پرتودرمانی است که گاهی اوقات میتواند برای تومورهایی که به مغز گسترش یافتهاند استفاده شود. (علیرغم نامش، هیچ جراحی واقعی وجود ندارد.) دوزهای بالای پرتودرمانی دقیقاً در یک یا چند جلسه درمانی به تومور(ها) تابانده میشوند. دو روش اصلی برای ارائه SRS وجود دارد:
- در یک نسخه، دستگاهی به نام گاما نایف حدود ۲۰۰ پرتو نازک تابش را از زوایای مختلف طی چند دقیقه تا چند ساعت روی تومور متمرکز میکند. سر با قرار دادن در یک قاب سفت و سخت در همان موقعیت نگه داشته میشود.
- در نوع دیگری، یک شتابدهنده خطی (ماشینی که تابش ایجاد میکند) که توسط کامپیوتر کنترل میشود، در اطراف سر حرکت میکند تا پرتوهای نازک تابش را از زوایای مختلف طی چند دقیقه به تومور برساند. سر با یک قاب سر یا یک ماسک پلاستیکی صورت در جای خود نگه داشته میشود.
در صورت نیاز، این درمانها میتوانند تکرار شوند.
پرتودرمانی استریوتاکتیک بدن (SBRT)
این رویکرد مشابه SRS (استفاده از شتابدهنده خطی) است، اما میتوان از آن برای درمان تومورهای سایر قسمتهای بدن مانند ریهها یا ستون فقرات نیز استفاده کرد.
عوارض جانبی احتمالی پرتودرمانی
عوارض جانبی پرتودرمانی معمولاً به ناحیهای که پرتودرمانی میشود محدود میشود. عوارض جانبی رایج میتواند شامل موارد زیر باشد:
- مشکلات پوستی شبیه آفتاب سوختگی
- تغییرات در رنگ پوست
- ریزش مو در محل ورود اشعه به بدن
- خستگی
- حالت تهوع (اگر پرتودرمانی به سمت شکم باشد)
اغلب این عوارض جانبی پس از درمان از بین میروند.
پرتودرمانی مغز گاهی اوقات میتواند باعث از دست دادن حافظه، سردرد، مشکل در تفکر یا کاهش میل جنسی شود. معمولاً این علائم در مقایسه با علائم ناشی از تومور مغزی جزئی هستند، اما همچنان ممکن است بر کیفیت زندگی فرد تأثیر بگذارند.

چگونه از فکر کردن به سیگار دست برداریم
ترک سیگار زمانی که احساس میکنید نمیتوانید از سیگار کشیدن دست بردارید میتواند سخت باشد. سیگار کشیدن ممکن است یک سرگرمی لذت بخش به نظر برسد؛ زیرا شما آن را با راحتی، سرگرمی و همراهی مرتبط میدانید. درعینحال، ممکن است ترک سیگار را بااحساس درد، بدبختی و فداکاری مرتبط کنید. این احساسات متضاد در سطح ناخودآگاه، زیر سطح افکار شما تقویت میشوند.

بدون مصرف دخانیات بعد از ترک
ترک کردن ممکن است ناراحتکننده باشد. ترک نیکوتین دارای دو بخش فیزیکی و روانی است. علائم فیزیکی آزاردهنده هستند؛ اما تهدیدکننده زندگی نیستند. بااینحال، اگر آمادگی مقاومت در برابر آنها را ندارید، میتوانند شما را وسوسه کنند که دوباره به سیگار کشیدن یا مصرف برگردید. جایگزینی نیکوتین و سایر داروها میتوانند به کاهش بسیاری از این علائم کمک کنند. اکثر افرادی که از دخانیات استفاده میکنند متوجه میشوند که بخش ذهنی ترک سیگار چالش بزرگتری است.

تغییر طعم و بو
بسیاری از افراد مبتلا به سرطان در طول یا بعد از درمان دچار تغییراتی در طعم و بو میشوند. این تغییرات میتواند منجر به بیزاری از غذا شود. بیزاری از غذا، بیزاری شدید از برخی غذاهاست که باعث میشود از آنها اجتناب کنید. تغییرات طعم و بو میتواند خوردن را سختتر کند و منجر به کاهش وزن بدون تلاش شود. نخوردن و نیاشامیدن کافی میتواند درمان و بهبودی بدن شما را از سرطان دشوارتر کند.

