مسائل ویژه نوجوانان مبتلا به سرطان
زمان تقریبی مطالعه
۳ دقیقه
فهرست مطالب در این مقاله
مسائل ویژه نوجوانان مبتلا به سرطان
نوجوانان مبتلا به سرطان و خانوادههایشان میتوانند با چالشهای بسیاری، از اولین شروع علائم تا درمان و پس از آن، روبرو شوند.
تأخیر در تشخیص
سرطان در نوجوانان و بزرگسالان جوان اغلب دیرتر از سایر گروههای سنی تشخیص داده میشود. (به بخش «یافتن سرطان در نوجوانان» مراجعه کنید.) گاهی اوقات، اگر سرطان تا زمان تشخیص بزرگ شده یا گسترش یافته باشد، این موضوع میتواند درمان را پیچیده کند.
مسائل مربوط به درمان
گاهی اوقات مشخص نیست که آیا نوجوانان مبتلا به سرطان بهتر است توسط پزشکانی که در درمان کودکان مبتلا به سرطان تخصص دارند (انکولوژیستهای اطفال) یا توسط پزشکانی که عمدتاً بزرگسالان مسنتر را درمان میکنند (انکولوژیستها) درمان شوند. همه پزشکان با درمان سرطان در نوجوانان آشنا نیستند، که غلب میتواند ویژگیهای غیرمعمولی داشته باشد.
ارتباط بین بیماران و پزشکان آنها نیز میتواند یک مسئله باشد، زیرا بسیاری از پزشکان سرطان در برخورد با گروههای سنی دیگر راحتتر هستند.
صرف نظر از محل درمان، نوجوانان و جوانان میتوانند احساس انزوا و بیجایی کنند. اکثر بیماران در مطب پزشکان یا مراکز سرطان، یا بزرگسالان مسنتر هستند یا کودکان خردسال، بنابراین نوجوانان احتمالاً افراد زیادی را که همسن و سال خودشان هستند و با مشکلاتی مشابه خودشان دستوپنجه نرم میکنند، نمیبینند. بسیار مهم است که افراد بتوانند با افرادی که شرایط آنها را درک میکنند و میتوانند با آنها در سطح خودشان ارتباط برقرار کنند، ارتباط برقرار کنند. بسیاری از گروههای حمایتی – چه حضوری و چه آنلاین – اکنون برای نوجوانان مبتلا به سرطان که به دنبال ارتباط با دیگران در موقعیتهای مشابه هستند، وجود دارد.
برخی از نوجوانان خودشان میتوانند بهعنوان بیمار چالشبرانگیز باشند. آنها ممکن است به جای درمان سرطان، اولویت بیشتری برای سایر امور زندگی خود قائل شوند و در نتیجه قرار ملاقاتهای خود برای آزمایشها یا درمانها را از دست بدهند. این ممکن است به دلیل سوءتفاهم از جدی بودن سرطان، نارضایتی از مواجهه با سرطان یا حتی ترس از ناشناختهها باشد.
مسائل اجتماعی و عاطفی
برخی از بزرگترین چالشهایی که نوجوانان مبتلا به سرطان با آن مواجه هستند، از این واقعیت ناشی میشود که این دوران، زمان تغییرات بزرگی در زندگی فرد است که با بسیاری از استرسهای خاص خود همراه است. نوجوانان اغلب در این زمان در حال شکلگیری هویت خود و ایجاد استقلال اجتماعی، عاطفی و مالی هستند. تشخیص سرطان میتواند همه این موارد را به هم بریزد.
در طول درمان، بیماران و خانوادههایشان تمایل دارند بر جنبههای روزانهی گذر از آن و شکست دادن سرطان تمرکز کنند. اما تعدادی از نگرانیهای عاطفی میتوانند هم در طول درمان و هم پس از آن ایجاد شوند. برخی از این موارد ممکن است مدت زیادی طول بکشند. این موارد میتوانند شامل موارد زیر باشند:
- کنار آمدن با تغییرات فیزیکی (ریزش مو، افزایش وزن، جای زخمهای جراحی و غیره) که میتوانند ناشی از سرطان یا درمان آن باشند
- نگرانی در مورد بازگشت سرطان یا ایجاد مشکلات سلامتی جدید
- از اینکه سرطان دارید و مجبورید تحت درمان قرار بگیرید در حالی که دیگران این کار را نمیکنند، متنفرید.
- نیاز به وابستگی بیشتر به والدین در زمانی که فرد معمولاً مستقلتر میشود
- نگرانی در مورد اینکه به دیگران چه بگویید یا اینکه با شما متفاوت رفتار شود یا مورد تبعیض قرار بگیرید (توسط دوستان، همکلاسیها، همکاران، کارفرمایان و غیره)
- نگرانی در مورد قرار ملاقات و ازدواج و بچهدار شدن در آینده
هیچکس سرطان را انتخاب نمیکند، اما برای بسیاری از بازماندگان سرطان، این تجربه میتواند در درازمدت مثبت باشد و امکان تعیین واضحتر اولویتها و کمک به ایجاد ارزشهای شخصی قوی را فراهم کند. با این حال، برخی از بازماندگان ممکن است دوران بهبودی، سازگاری با زندگی پس از سرطان و ادامه زندگی را دشوارتر داشته باشند.
طبیعی است که در طول و بعد از درمان، مقداری اضطراب یا سایر واکنشهای عاطفی داشته باشید، اما احساس نگرانی، افسردگی یا عصبانیت بیش از حد میتواند بر بسیاری از جنبههای رشد یک جوان تأثیر بگذارد. این امر میتواند در روابط، مدرسه، کار و سایر بخشهای زندگی اختلال ایجاد کند. با حمایت خانواده، دوستان، متخصصان سلامت روان و دیگران، بسیاری از بازماندگان سرطان میتوانند علیرغم چالشهایی که با آنها روبرو بودهاند، رشد کنند.
مدارا با ابهام
بسیاری از افراد مبتلا به سرطان، ممکن است در مورد آینده، احساس عدم اطمینان داشته باشند. پس از تشخیص سرطان، ممکن است احساس کنید که امنیت زندگی شما کمتر از گذشته است. هنگامی که چنین احساسی دارید، درخواست حمایت بسیار مهم است. بیماران تازه تشخیصدادهشده و همچنین بهبودیافتگان نگرانیهای مشترکی دارند. با تیم مراقبتهای سلامتی خود در مورد منابع موجود حمایتی در این شرایط، صحبت کنید.
خودانگاره و سرطان
خودانگاره بدان معنا است که شما در مورد خود چگونه فکر میکنید یا خود را چگونه میبینید. تغییرات فیزیکی و عاطفی ناشی از سرطان، میتواند خودانگاره شما را، تغییر دهد. خودانگاره، ممکن است ارتباط نزدیکی با تصویر بدنی شما داشته باشد. این ارتباط بدین معناست که بدن خود را چگونه میبینید و نسبت به آن، چه احساسی دارید. برخی تغییرات در احساس شما نسبت به خودانگارهتان، ممکن است مثبت و برخی دیگر، ممکن است احساساتی منفی باشند.