جراحی سرطان پوست ملانوما
زمان تقریبی مطالعه
۹ دقیقه
فهرست مطالب در این مقاله
جراحی سرطان پوست ملانوما
جراحی گزینه اصلی درمان برای اکثر ملانوماها است و معمولاً ملانوماهای مراحل اولیه را درمان میکند.
برداشتن گسترده
وقتی ملانوما با بیوپسی پوست تشخیص داده شود، احتمالاً برای اطمینان از برداشتن کامل سرطان (برداشتن) به جراحی بیشتری نیاز خواهد بود. این عمل نسبتاً جزئی، اکثر ملانوماهای نازک را درمان میکند.
قبل از عمل جراحی، بیحسی موضعی به ناحیه مورد نظر تزریق میشود تا آن را بیحس کند. سپس محل تومور به همراه مقدار کمی از پوست طبیعی اطراف لبهها (که حاشیه نامیده میشود) بریده میشود. زخم معمولاً پس از آن بخیه زده میشود. این کار باعث ایجاد جای زخم میشود.
سپس نمونه برداشته شده با میکروسکوپ بررسی میشود تا مطمئن شوند که هیچ سلول سرطانی در لبههای پوست برداشته شده باقی نمانده است.
برداشتن گسترده با بیوپسی برداشتنی متفاوت است. حاشیهها پهنتر هستند؛ زیرا تشخیص از قبل مشخص است. حاشیههای توصیهشده بسته به ضخامت تومور متفاوت است. تومورهای ضخیمتر به حاشیههای بزرگتری نیاز دارند (هم در لبهها و هم در عمق برداشتن).
حاشیهها همچنین میتوانند بسته به محل ملانوما در بدن و سایر عوامل متفاوت باشند. بهعنوان مثال، اگر ملانوما روی صورت باشد، ممکن است حاشیهها کوچکتر باشند تا از ایجاد جای زخمهای بزرگ یا سایر مشکلات جلوگیری شود. حاشیههای کوچکتر ممکن است خطر بازگشت سرطان را افزایش دهند، بنابراین حتماً در مورد گزینههای درمانی با پزشک خود صحبت کنید.
جراحی موهز
جراحی موهز (که با نام جراحی میکروگرافی موهز یا MMS نیز شناخته میشود) ممکن است گزینهای برای برخی از ملانوماهای مراحل بسیار اولیه باشد که در مناطقی قرار دارند که برداشتن گسترده آنها دشوار است (مانند صورت یا گوشها). این نوع جراحی بیشتر برای برخی از انواع دیگر سرطان پوست استفاده میشود.
جراحی موهز توسط یک متخصص پوست یا جراح آموزش دیده انجام میشود. در این روش، پوست (از جمله ملانوما) به صورت لایههای بسیار نازک برداشته میشود. سپس هر لایه به سرعت منجمد شده و با میکروسکوپ بررسی میشود. اگر سلولهای سرطانی دیده شوند، پزشک لایه دیگری از پوست را برمیدارد. این کار تا زمانی که یک لایه هیچ نشانهای از سرطان نشان ندهد، تکرار میشود. این یک فرآیند آهسته است که اغلب چند ساعت طول میکشد، اما به این معنی است که میتوان پوست طبیعی بیشتری را در نزدیکی تومور نجات داد که میتواند به بهتر شدن ظاهر آن ناحیه پس از جراحی کمک کند.
قطع عضو
در موارد نادری که ملانوما روی انگشت دست یا پا باشد و عمیقاً رشد کرده باشد، ممکن است نیاز به قطع بخشی یا تمام آن انگشت باشد.
تشریح غدد لنفاوی
در این عمل، جراح تمام غدد لنفاوی ناحیه نزدیک تومور اولیه ملانوم را برمیدارد. بهعنوان مثال، اگر ملانوم روی پا باشد، جراح غدد لنفاوی ناحیه کشاله ران را در آن سمت بدن برمیدارد، جایی که سلولهای ملانوم بهاحتمال زیاد ابتدا به آنجا میروند.
پس از تشخیص ملانوما از طریق بیوپسی پوست، پزشک غدد لنفاوی نزدیک ملانوما را معاینه میکند. بسته به ضخامت و محل ملانوما، این کار ممکن است از طریق معاینه فیزیکی یا با آزمایشهای تصویربرداری (مانند سونوگرافی یا سیتیاسکن یا پت اسکن) برای بررسی غدد لنفاوی که نزدیک سطح بدن نیستند، انجام شود.
اگر غدد لنفاوی مجاور به طور غیرطبیعی سفت یا بزرگ باشند و بیوپسی آسپیراسیون با سوزن ظریف (FNA) یا بیوپسی با برش، ملانوم را در یک یا چند غده تشخیص دهد، معمولاً تشریح غدد لنفاوی انجام میشود.
اگر غدد لنفاوی بزرگ نشده باشند، ممکن است بیوپسی غدد لنفاوی نگهبان انجام شود، بهخصوص اگر ملانوم ضخیمتر از ۱ میلیمتر باشد. (برای توضیح این روش به آزمایشهای سرطان پوست ملانوما مراجعه کنید.) اگر غدد لنفاوی نگهبان حاوی سرطان نباشد، نیازی به تشریح غدد لنفاوی نیست؛ زیرا بعید است که ملانوما به غدد لنفاوی گسترش یافته باشد. اگر غدد لنفاوی نگهبان حاوی سلولهای سرطانی باشد، معمولاً برداشتن غدد لنفاوی باقیمانده در آن ناحیه با تشریح غدد لنفاوی توصیه میشود. به این عمل، تشریح کامل غدد لنفاوی گفته میشود.
مشخص نیست که آیا تشریح غدد لنفاوی میتواند ملانوماهایی را که به غدد لنفاوی گسترش یافتهاند، درمان کند یا خیر. این موضوع هنوز در دست بررسی است. با این حال، برخی از پزشکان احساس میکنند که این روش ممکن است به فرد کمک کند تا عمر طولانیتری داشته باشد و حداقل از دردی که ممکن است در اثر رشد سرطان در این غدد لنفاوی ایجاد شود، جلوگیری کند.
تشریح کامل غدد لنفاوی میتواند عوارض جانبی طولانیمدتی ایجاد کند. یکی از دردسرسازترین آنها میتواند لنف ادم باشد. غدد لنفاوی در کشاله ران یا زیر بازو معمولاً به تخلیه مایعات از اندامها کمک میکنند. اگر آنها برداشته شوند، ممکن است مایع تجمع یابد. این میتواند باعث تورم اندام شود که ممکن است از بین برود یا نرود. اگر به اندازه کافی شدید باشد، میتواند باعث مشکلات پوستی و افزایش خطر عفونت در اندام شود. جورابهای کشی یا آستینهای فشاری میتوانند به برخی از افراد مبتلا به این بیماری کمک کنند. برای اطلاعات بیشتر، به لنف ادم مراجعه کنید.
لنف ادم، همراه با درد ناشی از خود عمل جراحی، دلیل اصلی عدم انجام تشریح غدد لنفاوی است، مگر اینکه پزشک واقعاً آن را ضروری بداند. با این حال، بعید است که بیوپسی غدد لنفاوی نگهبان این اثر را داشته باشد. مهم است که قبل از انجام هر یک از این روشها، در مورد خطرات عوارض جانبی با پزشک خود صحبت کنید.
خواب بهتر زمانی که بیخوابی مرتبط با سرطان دارید
بیخوابی مرتبط با سرطان زمانی است که فرد پس از تشخیص سرطان، مشکلات قابل توجهی در خواب داشته باشد. مشکلات خواب مرتبط با بیخوابی میتواند شامل مشکل در به خواب رفتن، مشکل در خواب ماندن یا زود بیدار شدن باشد. برخی از افراد قبل از ابتلا به سرطان بیخوابی را تجربه میکنند و متوجه میشوند که خواب آنها پس از تشخیص سرطان بدتر میشود. تجربه بیخوابی در طول سرطان میتواند منجر به احساس ناخوشی و بیقراری در طول روز شود.
مدارا با خشم
پس از تشخیص سرطان، احساس خشم، طبیعی است. این احساس ممکن است در زمان تشخیص، یا در هر زمانی در طول درمان و بهبودیافتگی، ایجاد شود. خشم یک واکنش عاطفی طبیعی است. برای داشتن احساسات ناخوشایند، احساس گناه نکنید و به خود، سخت نگیرید. خشم و سایر احساسات، بد نیستند. بااینحال، ممکن است در عصبانیت خود غرق شوید و بخواهید آن را به روشهای سالمتری، ابراز کنید.
مدارا با ابهام
بسیاری از افراد مبتلا به سرطان، ممکن است در مورد آینده، احساس عدم اطمینان داشته باشند. پس از تشخیص سرطان، ممکن است احساس کنید که امنیت زندگی شما کمتر از گذشته است. هنگامی که چنین احساسی دارید، درخواست حمایت بسیار مهم است. بیماران تازه تشخیصدادهشده و همچنین بهبودیافتگان نگرانیهای مشترکی دارند. با تیم مراقبتهای سلامتی خود در مورد منابع موجود حمایتی در این شرایط، صحبت کنید.