رفتاردرمانی دیالکتیکی در مقابل درمان شناختی رفتاری
زمان تقریبی مطالعه
۱۴ دقیقه
فهرست مطالب در این مقاله
رفتاردرمانی دیالکتیکی در مقابل درمان شناختی رفتاری
نکات کلیدی
- CBT به تغییر افکار و رفتارهای منفی کمک میکند، در حالی که DBT بر پذیرش احساسات و توسعه مهارتهای مقابلهای تمرکز دارد.
- CBT معمولاً کوتاهمدت است، حدود ۱۰ تا ۱۶ جلسه، اما DBT معمولاً حدود یک سال طول میکشد.
درمان شناختی رفتاری (CBT) و درمان رفتاری دیالکتیکی (DBT) انواع رواندرمانی (گفتاردرمانی) هستند.
CBT یکی از رایجترین اشکال رواندرمانی مبتنی بر شواهد است. این روش به فرد کمک میکند تا فرایندهای فکری و رفتارهای ناسازگار خود را شناسایی و تغییر دهد.
DBT یک درمان مبتنی بر شواهد است که از CBT مشتق شده است. DBT به جای تغییر افکار و احساسات ناسازگار، تجربه و پذیرش احساسات و ایجاد راههای سالم برای مقابله با آنها را تشویق میکند.
برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد شباهتها و تفاوتهای بین CBT و DBT، ادامه مطلب را بخوانید.
آنچه باید در مورد درمان شناختی رفتاری بدانید
CBT یک رواندرمانی جاافتاده است که برای درمان انواع بیماریها و علائم سلامت روان، از جمله افسردگی، اضطراب، اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)، فوبیاها و اختلالات سوءمصرف مواد استفاده میشود.
درمان شناختی رفتاری چگونه کار میکند؟
CBT بر این اصل عمل میکند که افکار بر باورها تأثیر میگذارند و باورها بر رفتار. این زنجیره از تأثیرات بر احساسات نیز تأثیر میگذارند. بهعنوان مثال، فردی که فکر میکند دیگران او را قضاوت میکنند یا دوست ندارند، ممکن است از موقعیتهای اجتماعی اجتناب کند که در نتیجه ممکن است منجر به احساس تنهایی او شود. CBT با شناسایی، پرداختن و اصلاح افکار مشکلساز یا غیرمنطقی، قصد دارد رفتار ناخواسته را تغییر دهد. عکس این حالت نیز ممکن است مؤثر باشد (تغییر رفتارها ممکن است افکار را تغییر دهد).
CBT معمولاً شامل موارد زیر است:
- یادگیری ارزیابی مجدد فرایندهای فکری منفی
- آرامش بدن و آرامش ذهن
- مقابله با ترسها به جای اجتناب از آنها
- توسعه مهارتهای مقابلهای سالم
- ایجاد اعتمادبهنفس و عزتنفس
افسردگی براساس همان اصول است، اما ممکن است از تکنیکهای متفاوتی برای اختلالات خوردن نسبت به CBT استفاده کند.
ارائه درمان شناختی رفتاری
CBT معمولاً یک درمان ساختاریافته و کوتاهمدت است که حدود ۱۰ تا ۱۶ جلسه طول میکشد. حتی ممکن است فواید آن در عرض چند جلسه قابل توجه باشد. CBT هدفگرا و متمرکز بر زمان حال است.
تکنیکهای اساسی CBT عبارتاند از:
- آموزش و گفتگو در مورد این بیماری، چگونگی تأثیر آن بر فرد و نوع درمان مورد نیاز
- یادگیری و تمرین مهارتها و استراتژیها (مانند حل مسئله یا تفکر واقعبینانه) برای تغییر افکار، احساسات و رفتارهای مشکلساز
- یادگیری نحوه به کارگیری این مهارتها در حل مسائل آینده
CBT را میتوان در محیطهای مختلفی از جمله حضوری یا مجازی اجرا کرد.
از کجا میتوان درمان شناختی رفتاری دریافت کرد؟
برای پیدا کردن درمانگری که CBT را انجام میدهد:
- با ارائهدهنده خدمات درمانی یا متخصص سلامت روان خود صحبت کنید
- از دوستان، خانواده یا افراد حاضر در گروههای حمایتی محلی، معرفینامه دریافت کنید
- در دایرکتوریهایی مانند انجمن درمانهای رفتاری و شناختی یا آکادمی درمانهای شناختی و رفتاری جستجو کنید
آیا CBT و DBT تنها گزینههای من هستند؟
CBT و DBT هر دو میتوانند در درمان بیماریهای روانی مفید باشند، اما تنها گزینههای موجود نیستند. سایر درمانها و برنامهها، و همچنین داروها و در برخی موارد، روشها، ممکن است برای شما و نیازهایتان مناسبتر باشند. در مورد گزینههای درمانی با ارائهدهنده خدمات درمانی یا متخصص سلامت روان خود صحبت کنید.
آنچه باید در مورد رفتاردرمانی دیالکتیکی بدانید
لینهان بهعنوان درمانی برای اختلال شخصیت مرزی (BPD) توسعه داده شد. دکتر لینهان دریافت که CBT به اندازه کافی به نیازهای افرادی که افکار و اقدامات خودکشی دارند، پاسخ نمیدهد و DBT را براساس اصول CBT توسعه داد.
DBT افرادی را که تمایل شدید به آسیب رساندن به خود یا رفتارهای خودتخریبی دارند، درمان میکند. همچنین در درمان سایر اختلالات سلامت روان، مانند اختلالات خلقی، اختلالات مصرف مواد، اختلالات خوردن و PTSD مؤثر بوده است.
رفتاردرمانی دیالکتیکی چگونه کار میکند؟
DBT تلاش میکند مهارتها و ابزارهای لازم برای مدیریت استرس را آموزش دهد. DBT به جای تغییر افکار منفی (همانطور که در CBT دیده میشود)، به تغییر استراتژیهای مقابلهای ناسازگار به استراتژیهای سازنده با هدف بهبود تنظیم هیجان و روابط بینفردی کمک میکند.
چهار جزء کلیدی DBT عبارتاند از:
- چارچوب نظری شناختی رفتاری
- اعتبارسنجی
- دیالکتیک (وقتی دو چیز به ظاهر متضاد همزمان درست هستند/ ادغام دیدگاههای به ظاهر متضاد)
- پذیرش رادیکال (پذیرش اینکه درد، استرس و سایر اتفاقات منفی ممکن است رخ دهند، اما شما ابزارهایی برای مقابله با آنها دارید)
DBT فرض میکند که:
- همه چیز به هم پیوسته است
- تغییر اجتنابناپذیر و مداوم است
- اضداد میتوانند با هم ادغام شوند
ارائه رفتاردرمانی دیالکتیکی
DBT بهگونهای طراحی شده است که چهار مرحله داشته باشد:
مرحله ۱:
- فرد را تثبیت کنید
- کاهش رفتارهای قریبالوقوع مختلکننده زندگی (مانند اقدامات خودکشی یا خودآزاری)
- کاهش رفتارهایی که در روند درمان اختلال ایجاد میکنند (مانند غیبت در قرار ملاقاتها یا امتناع از انجام اقدامات لازم)
- عواملی را که بر کیفیت زندگی تأثیر میگذارند (مانند مصرف مواد، بیکاری یا مسکن نامناسب) برطرف کنید.
- رفتارهای ناکارآمد را با رفتارهای ماهرانه جایگزین کنید
مرحله ۲:
- به مرحلهای به نام «ناامیدی خاموش»
- رفتارها و اعمال تحت کنترل هستند، اما احساسات بهخوبی تنظیم نشدهاند.
- هدف این است که به فرد کمک شود تا طیف کاملی از احساسات را تجربه کند.
- اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) درمان میشود (در صورت وجود)
مرحله ۳:
- مشکلات زندگی عادی مورد توجه قرار میگیرند
مرحله ۴:
- افزایش حس کمال
- رسیدن به بالاترین سطح عملکرد
آیا هر چهار مرحله ضروری است؟
DBT برای شروع در مرحله اول طراحی شده است، اما انعطافپذیر است و میتواند برای افرادی که نیازهای کمتری دارند، اصلاح شود.
DBT جامع شامل چهار جزء است:
گروه آموزش مهارتی:
- یادگیری مهارتهای رفتاری برای افزایش تواناییها و جایگزینی سایر رفتارهای ناسالم
- در یک محیط گروهی مانند کلاس برگزار میشود
- جلسات گروهی بهصورت هفتگی ۲.۵ ساعته و در مجموع ۲۴ هفته برگزار میشود (که اغلب برای تشکیل یک برنامه یکساله تکرار میشود)
- رهبر گروه مهارتها را آموزش میدهد و تکالیفی را برای استفاده از مهارتها در زندگی روزمره تعیین میکند.
- بر چهار مهارت اصلی تمرکز دارد: ذهنآگاهی، تحمل پریشانی، اثربخشی بینفردی و تنظیم هیجان
رواندرمانی فردی:
- بر افزایش انگیزه و یادگیری برای به کارگیری مهارتهای آموختهشده در چالشها و موقعیتهای خاص زندگی فرد تمرکز دارد.
- بحث در مورد اهداف فردی
- معمولاً شامل جلسات هفتگی ۶۰ تا ۹۰ دقیقهای است و همزمان با جلسات گروهی آموزش مهارتها برگزار میشود.
مشاوره/راهنمایی تلفنی:
- ارائه آموزشهای لحظهای در مورد استفاده مؤثر از مهارتها و کنار آمدن با موقعیتهای دشواری که در زندگی روزمره فرد پیش میآید.
- فرد میتواند در صورت نیاز به کمک، بین جلسات با درمانگر شخصی خود تماس بگیرد.
تیم مشاوره درمانگر:
- پشتیبانی از ارائهدهندگان DBT که با افرادی که اختلالات شدید، پیچیده یا صعبالعلاج دارند، کار میکنند
- به درمانگران کمک میکند تا انگیزه خود را حفظ کنند، فرسودگی شغلی را مدیریت کنند، دانش خود را به اشتراک بگذارند و بهترین مراقبت ممکن را ارائه دهند.
- تیمها از درمانگران فردی و رهبران گروه تشکیل شدهاند که مسئولیت مراقبت از یک فرد را به اشتراک میگذارند.
- تیمها معمولاً هفتگی جلسه دارند
یک برنامه کامل DBT حدود یک سال طول میکشد، اما برنامههای کوتاهتر (که گاهی اوقات برنامههای مبتنی بر DBT نامیده میشوند) در برخی شرایط ارائه میشوند.
از کجا میتوان رفتاردرمانی دیالکتیکی دریافت کرد؟
برای یافتن درمانگری که DBT ارائه میدهد:
- با ارائهدهنده خدمات درمانی یا متخصص سلامت روان خود صحبت کنید
- از دوستان، خانواده یا افراد حاضر در گروههای حمایتی محلی، معرفینامه دریافت کنید
کدام درمان برای شما بهترین است؟
اهداف فرد بستگی دارد.
هر دو درمان مبتنی بر شواهد هستند و میتوانند به رفع، غلبه و تنظیم چالشهای عاطفی کمک کنند.
اگرچه آنها اهداف نتیجه مشابهی دارند، اما تفاوتهای کلیدی بین درمانها وجود دارد، از جمله:
- CBT معمولاً کوتاهمدت است، در حالی که DBT معمولاً یک تعهد یکساله است.
- CBT تغییر افکار و احساسات منفی را تشویق میکند، در حالی که DBT پذیرش احساسات منفی، احساس کردن آنها و رها کردن آنها را ترویج میدهد.
همپوشانیهایی وجود دارد که در آنها میتوان بیماریهای روانی را با CBT و/یا DBT درمان کرد، اما تحقیقات نشان میدهد که ممکن است موقعیتهایی وجود داشته باشد که یکی از آنها نسبت به دیگری مناسبتر باشد.
CBT در درمان موارد زیر مؤثر بوده است:
- اختلالات خوردن، بهویژه پرخوری عصبی (BN) و اختلال پرخوری دورهای (BED)
- اختلالات مصرف مواد
- افسردگی
- اضطراب
- تروما
- اختلال وسواس فکری – عملی (OCD)
- اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)
- سایر بیماریهای شایع سلامت روان
DBT ممکن است برای درمان موارد زیر مناسب باشد:
- اختلال شخصیت مرزی (شواهد قوی)
- اختلالات خوردن
- آسیب روحی ناشی از سوءاستفاده
- اختلال دوقطبی
- اختلالات خودآزاری
- افکار و رفتار خودکشی
- اختلالات مصرف مواد
- اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)
- افسردگی
- نوجوانان مبتلا به اختلالات سلامت روان و/یا علائم آن
کدام درمان را باید انتخاب کنم؟
قبل از تصمیمگیری در مورد درمان، با ارائهدهنده خدمات درمانی یا متخصص سلامت روان خود صحبت کنید. آنها میتوانند نیازها و اهداف شما را با شما در میان بگذارند و به تعیین مسیری که برای شما مناسبتر است، کمک کنند.
آیا میتوان رفتاردرمانی دیالکتیکی و درمان شناختی رفتاری را با هم به کار برد؟
ازآنجاکه DBT بهعنوان امتدادی از CBT توسعهیافته است، برخی از مهارتهای آموزشی و جنبههای CBT را در خود جای داده است. این روشها بهعنوان بخشی از خانواده مداخلاتی در نظر گرفته میشوند که بر این باور عمل میکنند که تغییر رفتارهای ناسازگار میتواند به کاهش رفتارهای مشکلساز و پریشانی عاطفی کمک کند.
CBT بیشتر جا افتاده است، در حالی که DBT جدیدتر است و در حال حاضر برای تعیین اثربخشی و کاربرد آن در موقعیتهای مختلف مورد مطالعه قرار میگیرد.

رفتاردرمانی دیالکتیکی در مقابل درمان شناختی رفتاری
درمان شناختی رفتاری (CBT) و درمان رفتاری دیالکتیکی (DBT) انواع رواندرمانی (گفتاردرمانی) هستند. CBT یکی از رایجترین اشکال رواندرمانی مبتنی بر شواهد است. این روش به فرد کمک میکند تا فرایندهای فکری و رفتارهای ناسازگار خود را شناسایی و تغییر دهد.

چگونه مغز و احساسات شما رودهتان را کنترل میکنند
همه ما میدانیم که داشتن «حس درونی» یا احساس انقباض در دل وقتی که متوجه میشویم یک مهلت مهم را از دست دادهایم، به چه معناست. اما چطور ممکن است احساسات در روده شما تجربه شوند؟ در ۱۰ سال گذشته پیشرفتهای علمی زیادی صورت گرفته است که درک ما از چگونگی ارتباط مغز و روده و چگونگی بهبود سلامت روده از طریق طب ذهن و بدن را تا حد زیادی بهبود بخشیده است.

آسم چیست؟
آسم یک بیماری مزمن ریوی است که تنفس را دشوار میکند. این مشکل میتواند علائمی از خفیف تا شدید ایجاد کند. در برخی موارد شدید، علائم میتوانند زندگی شما را تهدید کنند.
علائم آسم باعث تورم در مجاری هوایی میشود که هوا را به داخل و خارج ریههای شما حمل میکنند. این باعث میشود که آنها کوچکتر و تنگتر شوند.

