اگر سرطان چشم دارید
زمان تقریبی مطالعه
۱۸ دقیقه
فهرست مطالب در این مقاله
اگر سرطان چشم دارید
سرطان چشم چیست؟
سرطان چشم سرطانی است که از چشم شروع میشود. این اتفاق زمانی میافتد که سلولهای چشم شما شروع به رشد خارج از کنترل میکنند. با گذشت زمان، این سلولها میتوانند تودهای به نام تومور تشکیل دهند. (برای کسب اطلاعات در مورد نحوه شروع و گسترش سرطانها، به مقاله سرطان چیست؟ مراجعه کنید.)
سرطان چشم میتواند به سایر قسمتهای بدن گسترش یابد (متاستاز دهد) و در آنجا نیز رشد کند. حتی اگر سرطان چشم به قسمت دیگری از بدن شما، مانند کبد، گسترش یابد، باز هم سرطان چشم نامیده میشود؛ زیرا از چشم شروع شده است.
آیا انواع مختلفی از سرطان چشم وجود دارد؟
انواع مختلفی از سرطان چشم وجود دارد، اما شایعترین نوع آن ملانوم چشم است. (ملانوم در پوست بسیار شایعتر از چشم است.)
ملانوما معمولاً از لایه میانی چشم، به نام یووهآ، شروع میشود. به این ملانوم یووهآ میگویند. ملانوما همچنین میتواند در سایر نقاط چشم، مانند ملتحمه که یک پوشش نازک و شفاف روی قسمت سفید چشم است، شروع شود. به این ملانوم ملتحمه میگویند.
پزشک شما میتواند اطلاعات بیشتری در مورد نوع سرطان چشم شما ارائه دهد.
سؤالاتی که باید از پزشک بپرسید
- چرا فکر میکنی من سرطان چشم دارم؟
- آیا احتمال ابتلا به سرطان چشم وجود دارد؟
- میشه لطفاً نوع سرطان چشمی که فکر میکنید ممکنه داشته باشم رو بنویسید؟
- سرطان در کدام قسمت چشم من است؟
- بعدش چه اتفاقی خواهد افتاد؟
پزشک از کجا میفهمد که من سرطان چشم دارم؟
برخی از علائم و نشانههای سرطان چشم عبارتاند از:
- تغییرات بینایی (اشیا تار به نظر میرسند یا ناگهان نمیتوانید ببینید)
- مگسپران (دیدن لکهها یا خطوط موجدار)
- جرقههای نور
- یک نقطه تیره در حال رشد روی عنبیه یا قسمت سفید چشم
- تغییر در اندازه یا شکل مردمک چشم
- قرمزی یا تورم چشم
برای معاینه دقیقتر چشم، شما را به چشمپزشک ارجاع دهد.
آزمایشهایی که ممکن است انجام شوند
اگر علائم و نشانهها نشاندهنده سرطان چشم باشند، آزمایشهایی انجام خواهد شد. در اینجا برخی از آزمایشهایی که ممکن است نیاز داشته با شید، آورده شده است :
سونوگرافی: برای این آزمایش، یک میله کوچک روی پلک یا کره چشم قرار داده میشود. این میله امواج صوتی ساطع میکند و پژواکهای آن را هنگام برخورد با بافتها دریافت میکند. این پژواکها تصویری را روی صفحه کامپیوتر تشکیل میدهند.
آنژیوگرافی: برای این آزمایش، ماده حاجب از طریق ورید بازو وارد خون شما میشود. سپس با استفاده از نور مخصوصی که باعث درخشش ماده حاجب میشود، تصاویری از پشت چشم گرفته میشود. این به پزشک اجازه میدهد رگهای خونی داخل چشم را ببیند.
سیتیاسکن یا CAT اسکن: این آزمایش با استفاده از اشعه ایکس، تصاویر دقیقی از داخل بدن شما تهیه میکند. میتوان از آن برای بررسی شیوع سرطان استفاده کرد.
عکسبرداری از قفسه سینه: ممکن است برای بررسی گسترش سرطان به ریهها، عکسبرداری با اشعه ایکس انجام شود.
اسکن امآرآی: این آزمایش به جای اشعه ایکس از امواج رادیویی و آهنرباهای قوی برای تهیه تصاویر دقیق استفاده میکند. این آزمایش برای بررسی تومورهای چشم بسیار مفید است و ممکن است برای بررسی شیوع سرطان نیز مورد استفاده قرار گیرد.
بیوپسی: در بیوپسی، پزشک تکه کوچکی از بافت را برای بررسی سلولهای سرطانی برمیدارد. بیوپسی اغلب برای ملانوم چشم لازم نیست؛ زیرا پزشک میتواند از طریق معاینه چشم و آزمایشهای تصویربرداری، ملانوم بودن آن را تشخیص دهد.
سؤالاتی که باید از پزشک پرسید
- به چه آزمایشهایی نیاز خواهم داشت؟
- چه کسی این آزمایشها را انجام خواهد داد؟
- کجا انجام خواهند شد؟
- چگونه و چه زمانی نتایج را دریافت خواهم کرد؟
- چه کسی نتایج را برای من توضیح خواهد داد؟
بعدش باید چیکار کنم؟
سرطان من چقدر جدی است؟
اگر سرطان چشم دارید، پزشک میخواهد بداند که تا چه حد گسترش یافته است. به این کار مرحلهبندی میگویند. پزشک شما میخواهد مرحله سرطان شما را مشخص کند تا به شما در تصمیمگیری در مورد بهترین نوع درمان کمک کند.
مرحله سرطان بر اساس میزان رشد یا گسترش سرطان در چشم تعیین میشود. همچنین نشان میدهد که آیا سرطان به سایر قسمتهای بدن شما نیز سرایت کرده است یا خیر.
ملانوم چشم میتواند در مرحله ۱، ۲، ۳ یا ۴ باشد. هرچه عدد پایینتر باشد، سرطان کمتر گسترش یافته است. عدد بالاتر، مانند مرحله ۴، به این معنی است که سرطان جدیتر است و به خارج از چشم گسترش یافته است.
گاهی اوقات پزشکان از روش متفاوتی برای مرحلهبندی ملانوم چشم استفاده میکنند. به جای اعداد، سرطان بسته به اندازه تومور، کوچک، متوسط یا بزرگ نامیده میشود.
از پزشک در مورد مرحله سرطان خود و اینکه این مرحله برای شما چه معنایی دارد، سؤال کنید.
سؤالاتی که باید از پزشک بپرسید
- آیا از مرحله سرطان اطلاع دارید؟
- اگر نه چطور و چه زمانی متوجه مرحله خواهید شد؟
- میشه برام توضیح بدید که منظور از مرحله در مورد من چیه؟
- بر اساس مرحله سرطان، گزینههای درمانی من چیست؟
- بعدش چه اتفاقی خواهد افتاد؟
به چه نوع درمانی نیاز خواهم داشت؟
درمان سرطان چشم به نوع و مرحله سرطان بستگی دارد.
پرتودرمانی درمان اصلی برای اکثر افراد است، اما ممکن است به درمانهای دیگری نیز نیاز باشد.
اگر به ملانوم بسیار کوچک مشکوک باشد، ممکن است نیازی به درمان نباشد. پزشک ممکن است تومور را از نزدیک تحتنظر داشته باشد و تنها در صورت شروع رشد، درمان را شروع کند.
بهترین برنامه درمانی برای شما به موارد زیر بستگی دارد:
- مرحله سرطان
- محل سرطان در چشم شما
- احتمال اینکه یک نوع درمان، سرطان را درمان کند یا به نحوی به آن کمک کند
- سن و سلامت کلی شما
- احساسات شما در مورد درمان و اینکه چگونه ممکن است نحوهی دید شما را تغییر دهد
پرتودرمانی
پرتودرمانی از پرتوهای پرانرژی (مانند اشعه ایکس یا پروتون) برای از بین بردن سلولهای سرطانی استفاده میکند. این یک درمان رایج برای سرطان چشم است. روشهای مختلفی برای انجام پرتودرمانی وجود دارد.
- پرتودرمانی اغلب با قرار دادن دانههای ریز پرتو روی کره چشم در نزدیکی تومور انجام میشود. به این روش براکیتراپی یا پلاکتراپی میگویند.
- همچنین میتوان از دستگاهی خارج از بدن، پرتو را به چشم تاباند. به این روش، پرتودرمانی خارجی میگویند. انواع پرتودرمانی خارجی شامل پرتودرمانی پروتونی و پرتودرمانی استریوتاکتیک (SRT) است.
اگر پزشک شما پرتودرمانی را پیشنهاد کرد، در مورد عوارض جانبی احتمالی آن سؤال کنید. شایعترین عارضه جانبی پرتودرمانی، آسیب چشمی است. این آسیب ممکن است نحوه دید شما را از طریق آن چشم تغییر دهد.
بیشتر عوارض جانبی پس از پایان درمان بهبود مییابند. برخی ممکن است مدت بیشتری طول بکشند. برخی دیگر ممکن است بلافاصله اتفاق بیفتند. با تیم مراقبت از سرطان خود در مورد آنچه میتوانید در طول و بعد از درمان انتظار داشته باشید صحبت کنید. ممکن است راههایی برای کاهش عوارض جانبی وجود داشته باشد.
عمل جراحی
جراحی ممکن است برای درمان برخی از ملانومهای چشم استفاده شود.
انواع مختلفی از جراحی وجود دارد. نوع مورد استفاده بستگی به محل سرطان و بزرگی آن دارد. برخی از انواع جراحی میتوانند نحوهی دید شما را تغییر دهند. برخی ممکن است کرهی چشم و بافتهای اطراف آن را بردارند.
از پزشک خود بپرسید که به چه نوع جراحی نیاز خواهید داشت. هر نوع جراحی مزایا و معایبی دارد. بررسی کنید که آیا تغییراتی در نحوه دید شما از طریق آن چشم یا ظاهر چشم ایجاد خواهد شد یا خیر.
هر نوع جراحی میتواند خطرات و عوارض جانبی داشته باشد. حتماً از پزشک بپرسید که چه انتظاری میتوانید داشته باشید. اگر مشکلی دارید، به پزشک خود اطلاع دهید. پزشکانی که افراد مبتلا به سرطان چشم را درمان میکنند، باید بتوانند در مورد هر مشکلی که پیش میآید به شما کمک کنند.
درمانهای لیزری
لیزرها میتوانند برای گرم کردن و از بین بردن سلولهای سرطانی استفاده شوند. این روش درمانی میتواند برای درمان برخی از ملانومهای چشم استفاده شود. گاهی اوقات از درمانهای لیزری همراه با پرتودرمانی برای ملانوم چشم استفاده میشود.
عوارض جانبی درمانهای لیزری
درمانهای لیزری میتوانند به چشم آسیب برسانند و نحوهی دید شما را از طریق آن چشم تغییر دهند. با تیم مراقبت از سرطان خود در مورد آنچه میتوانید در طول و بعد از درمان انتظار داشته باشید صحبت کنید.
داروهای هدفمند و ایمونوتراپی
این داروها عمدتاً بر سلولهای سرطانی تأثیر میگذارند و نه سلولهای طبیعی بدن. حتی اگر سایر درمانها مؤثر نباشند، ممکن است مؤثر باشند.
- داروهای هدفمند عمدتاً بر روی تغییراتی در سلولها که آنها را سرطانی میکنند، عمل میکنند.
- داروهای ایمونوتراپی به سیستم ایمنی بدن کمک میکنند تا با سرطان مبارزه کند.
عوارض جانبی داروهای هدفمند و ایمونوتراپی
عوارض جانبی به نوع داروی مورد استفاده بستگی دارد. بهعنوان مثال، برخی از این داروها ممکن است باعث اسهال، تب، بثورات پوستی و سردرد شوند. بیشتر عوارض جانبی پس از پایان درمان از بین میروند.
راههایی برای درمان اکثر عوارض جانبی ناشی از داروهای هدفمند و ایمن درمانی وجود دارد. اگر عوارض جانبی دارید، با تیم مراقبت از سرطان خود صحبت کنید تا بتوانند کمکتان کنند.
شیمیدرمانی
کمو (chemo) مخفف کلمه شیمیدرمانی است، استفاده از داروها برای درمان سرطان. این داروها اغلب از طریق سوزن به داخل رگ یا به صورت قرص خوراکی تجویز میشوند. آنها وارد خون شده و در بدن پخش میشوند.
اگر سرطان به کبد گسترش یافته باشد، میتوان شیمیدرمانی را مستقیماً در کبد نیز انجام داد.
شیمیدرمانی اغلب بهصورت دورهای یا دورهای انجام میشود. هر دوره درمان با یک دوره استراحت همراه است. درمان ممکن است ماهها طول بکشد.
عوارض جانبی شیمیدرمانی
شیمیدرمانی میتواند باعث خستگی شدید، دلدرد و ریزش مو شود. اما این مشکلات پس از پایان درمان از بین میروند.
راههایی برای درمان اکثر عوارض جانبی شیمیدرمانی وجود دارد. اگر عوارض جانبی دارید، با تیم مراقبت از سرطان خود صحبت کنید تا بتوانند کمکتان کنند.
آزمایشهای بالینی
کارآزماییهای بالینی، مطالعات تحقیقاتی هستند که داروهای جدید یا سایر درمانها را روی افراد آزمایش میکنند. آنها درمانهای استاندارد را با سایر درمانهایی که ممکن است بهتر باشند، مقایسه میکنند.
آزمایشهای بالینی یکی از راههای دستیابی به جدیدترین درمان سرطان هستند. آنها بهترین راه برای پزشکان هستند تا راههای بهتری برای درمان سرطان پیدا کنند. اگر پزشک شما بتواند کسی را پیدا کند که در حال مطالعه نوع سرطان شما باشد، شرکت کردن در آن به شما بستگی دارد و اگر برای یک آزمایش بالینی ثبتنام کنید، همیشه میتوانید در هر زمانی آن را متوقف کنید.
اگر مایلید درباره آزمایشهای بالینی که ممکن است برای شما مناسب باشند بیشتر بدانید، ابتدا از پزشک خود بپرسید که آیا کلینیک یا بیمارستان شما آزمایشهای بالینی انجام میدهد یا خیر. برای کسب اطلاعات بیشتر به بخش آزمایشهای بالینی مراجعه کنید.
در مورد سایر درمانهایی که در موردشان میشنوم چطور؟
وقتی سرطان دارید، ممکن است در مورد روشهای دیگری برای درمان سرطان یا علائم آن بشنوید. این روشها ممکن است همیشه درمانهای پزشکی استاندارد نباشند. این درمانها ممکن است شامل ویتامینها، گیاهان دارویی، رژیمهای غذایی و موارد دیگر باشند.
برخی از این موارد مفید شناخته شدهاند، اما بسیاری از آنها آزمایش نشدهاند. نشان داده شده است که برخی کمکی نمیکنند. حتی مشخص شده است که تعدادی از آنها مضر هستند. در مورد هر چیزی که به فکر استفاده از آن هستید، چه یک ویتامین، یک رژیم غذایی یا هر چیز دیگری، با پزشک خود صحبت کنید.
سؤالاتی که باید از پزشک بپرسید
- به نظر شما چه درمانی برای من مناسبتر است؟
- هدف از این درمان چیست؟ آیا فکر میکنید میتواند سرطان را درمان کند؟
- آیا درمان شامل جراحی خواهد بود؟ اگر چنین است، چه کسی جراحی را انجام خواهد داد؟
- جراحی چگونه خواهد بود؟
- آیا به انواع دیگری از درمان نیز نیاز خواهم داشت؟
- این درمانها چگونه خواهند بود؟
- آیا درمان، نحوهی دید از طریق چشم یا ظاهر چشم من را تغییر خواهد داد؟
- چه عوارض جانبی دیگری ممکن است از این درمانها داشته باشم؟
- در مورد عوارض جانبی چه کاری میتوانم انجام دهم؟
- آیا کارآزمایی بالینی وجود دارد که ممکن است برای من مناسب باشد؟
- در مورد ویتامینها یا رژیمهایی که دوستانم به من میگویند چطور؟ چطور میتوانم بفهمم که بیخطر هستند؟
- چقدر زود باید درمان را شروع کنم؟
- برای آماده شدن برای درمان چه باید بکنم؟
- آیا کاری هست که بتوانم انجام دهم تا به بهبود روند درمان کمک کند؟
- قدم بعدی چیست؟
بعد از درمان چه اتفاقی خواهد افتاد؟
وقتی درمان تمام شود خوشحال خواهید شد. اما نگران نبودن در مورد بازگشت سرطان میتواند دشوار باشد. حتی وقتی سرطان هرگز برنگردد، مردم هنوز نگران آن هستند. سالها پس از پایان درمان، شما پزشک سرطان خود را خواهید دید. در ابتدا، ممکن است ویزیتهای شما هر چند ماه یکبار باشد. سپس، هر چه مدت بیشتری از رهایی شما از سرطان بگذرد، تعداد دفعات ویزیت کمتر میشود.
حتماً در تمام ویزیتهای بعدی شرکت کنید. پزشکان شما در مورد علائمی که ممکن است داشته باشید سؤال خواهند کرد، معاینات فیزیکی انجام میدهند و ممکن است آزمایشهایی برای بررسی عود سرطان انجام دهند. پزشک همچنین ممکن است میزان بینایی شما را بررسی کند.
ابتلا به سرطان و کنار آمدن با درمان میتواند سخت باشد، اما میتواند زمانی برای نگاه کردن به زندگیتان از زاویهای جدید نیز باشد. ممکن است به این فکر کنید که چگونه سلامت خود را بهبود بخشید. با پزشک خود صحبت کنید تا بفهمید چه کاری میتوانید انجام دهید تا احساس بهتری داشته باشید.
شما نمیتوانید این واقعیت را که سرطان دارید تغییر دهید. چیزی که میتوانید تغییر دهید این است که چگونه بقیه عمر خود را زندگی کنید – انتخابهای سالم داشته باشید و تا حد امکان احساس خوبی داشته باشید.

آسم چیست؟
آسم یک بیماری مزمن ریوی است که تنفس را دشوار میکند. این مشکل میتواند علائمی از خفیف تا شدید ایجاد کند. در برخی موارد شدید، علائم میتوانند زندگی شما را تهدید کنند.
علائم آسم باعث تورم در مجاری هوایی میشود که هوا را به داخل و خارج ریههای شما حمل میکنند. این باعث میشود که آنها کوچکتر و تنگتر شوند.

راهنمای جیبی زندگی معنوی و سرطان
وقتی درباره زندگی معنوی صحبت میکنیم، معمولاً منظورمان ارتباط با چیزی فراتر از خودمان است – قدرت والایی که ۹۰ درصد آمریکاییها به آن اعتقاد دارند. شما میتوانید معنوی باشید، چه مذهبی باشید، چه به یک گروه مذهبی تعلق داشته باشید یا نه یا از اصول و باورهای خاصی پیروی کنید.

درک ارتباط سندرم روده تحریکپذیر و اضطراب
اضطراب باعث سندرم روده تحریکپذیر نمیشود، اما ممکن است علائم IBS مرتبط با اضطراب را تجربه کنید.
سندرم روده تحریکپذیر و اضطراب اغلب با هم رخ میدهند و ممکن است علل مشترکی داشته باشند.
درمانهای سندرم روده تحریکپذیر میتواند شامل تغییرات سبک زندگی، داروها و ورزش باشد.

