اگر شما یک بزرگسال مبتلا به تومور مغز یا نخاع هستید
زمان تقریبی مطالعه
۲۰ دقیقه
فهرست مطالب در این مقاله
اگر شما یک بزرگسال مبتلا به تومور مغز یا نخاع هستید
تومورهای مغز و نخاع بزرگسالان چیستند؟
تومورهای مغز و نخاع تودههایی از سلولها در مغز یا نخاع هستند که تغییر کرده و از کنترل خارج شدهاند.
تومورهای مغز یا نخاع میتوانند با رشد خود به بافتهای طبیعی مجاور فشار وارد کرده یا در آنها پخش شوند. این امر میتواند عملکرد مغز و نخاع را برای کنترل عملکرد سایر قسمتهای بدن دشوار کند.
نگرانیهای اصلی در مورد تومورهای مغز و نخاع این است که چقدر سریع رشد میکنند و آیا میتوان آنها را برداشت (یا از بین برد) و دوباره برنگردند.
برخی از انواع تومورهای مغز و نخاع سریعتر رشد میکنند و احتمال گسترش آنها به قسمتهای مجاور مغز یا نخاع بیشتر از سایرین است. تومورهایی که رشد آهستهای دارند، گاهی خوشخیم نامیده میشوند. اما حتی تومورهای خوشخیم مغز یا نخاع نیز گاهی اوقات میتوانند مشکلات جدی ایجاد کنند.
بسیاری از انواع دیگر سرطان، مانند سرطان ریه یا سرطان سینه، میتوانند از قسمت دیگری از بدن به مغز گسترش یابند (متاستاز دهند). اینها نوع تومورهایی نیستند که ما در اینجا در مورد آنها صحبت میکنیم. ما در مورد تومورهایی صحبت میکنیم که در سلولهای مغز یا نخاع شروع میشوند. این تومورها به ندرت به سایر قسمتهای بدن گسترش مییابند.
مغز و نخاع
مغز و نخاع، سیستم عصبی مرکزی (CNS) نامیده میشوند. آنها بهعنوان «مرکز پردازش» اصلی برای کل سیستم عصبی عمل میکنند.
مغز و نخاع توسط مایع مخصوصی به نام مایع مغزی نخاعی (CSF) احاطه و محافظت میشوند. مغز همچنین توسط جمجمه محافظت میشود. نخاع توسط مجموعهای از استخوانهای ستون فقرات به نام مهره محافظت میشود.
بخشهای مختلف مغز، چیزهای مختلفی را کنترل میکنند، مانند نحوهی دیدن، حرکت کردن، احساس کردن یا فکر کردن ما. نخاع، مغز را به اعصاب سراسر بدن متصل میکند تا پیامها را به عقب و جلو منتقل کند.
آیا انواع مختلفی از تومورهای مغز و نخاع وجود دارد؟
انواع مختلفی از تومورهای مغز و نخاع وجود دارد. پزشک شما میتواند در مورد نوع توموری که دارید اطلاعات بیشتری به شما بدهد. در اینجا برخی از انواع رایجتر و نحوهی بیان آنها آورده شده است:
- گلیوبلاستوما (GLEE-o-blast-O- muh)
- آستروسیتوم (AS- troh – sy -TOE- muh)
- الیگودندروگلیوما (AHL- ih -go-DEN- dro -glee-O -muh)
- اپندیموما (eh-PEN- dih -MO- muh)
- مننژیوما (meh-NIN- jee -O- muh)
- مدولوبلاستوما (MED-yew-lo- blas -TOE- muh)
- شوانوما (shwa -NO- muh)
- کرانیوفارنژیوم (KRAY-nee-o- fuh -RIN- jee -O- muh)
سؤالاتی که باید از پزشک پرسید
- چرا فکر میکنید من تومور مغزی یا نخاعی دارم؟
- آیا احتمالش هست که نداشته باشم؟
- میشه لطفاً نوع توموری که فکر میکنید ممکن است داشته باشم را بنویسید؟
- بعدش چه اتفاقی خواهد افتاد؟
پزشک از کجا متوجه میشود که من تومور مغزی یا نخاعی دارم؟
علائم تومورهای مغز و نخاع عمدتاً به محل تومور بستگی دارد. برخی از علائم ممکن است بهآرامی شروع شوند و با گذشت زمان بدتر شوند. گاهی اوقات خیلی سریع اتفاق میافتند. علائم رایج عبارتاند از سردرد و تشنج. برخی دیگر شامل تاری دید، احساس تهوع در معده و تغییر در نحوه احساس یا عمل شما هستند. البته، این علائم میتوانند علل دیگری نیز داشته باشند.
پزشک در مورد وضعیت سلامتی شما سؤالاتی میپرسد و معاینه فیزیکی انجام میدهد.
اگر پزشک شما فکر کند که ممکن است تومور داشته باشید، ممکن است شما را نزد یک متخصص مغز و اعصاب یا جراح مغز و اعصاب بفرستد. اینها پزشکانی هستند که مشکلات سیستم عصبی را درمان میکنند.
آزمایشهایی که ممکن است داشته باشید
اگر علائم به تومور مغز یا نخاع اشاره داشته باشند، آزمایشهایی برای تشخیص انجام خواهد شد. در اینجا برخی از آزمایشهایی که ممکن است نیاز داشته باشید، آورده شده است:
اسکن امآرآی: این آزمایش از امواج رادیویی و آهنرباهای قوی برای تهیه تصاویر دقیق از داخل بدن استفاده میکند. امآرآی بهترین روش برای جستجوی تومورها در مغز و نخاع است. انواع مختلف امآرآی ممکن است برای بررسی رگهای خونی، جریان خون و فعالیت مغز استفاده شود.
سیتیاسکن (CAT): این آزمایش با استفاده از اشعه ایکس، تصاویر دقیقی از داخل بدن شما تهیه میکند. این روش میتواند برای بررسی استخوانهای اطراف تومور مفید باشد.
آنژیوگرافی MR یا CT: این آزمایشها از انواع خاصی از MRI یا CT اسکن برای بررسی رگهای خونی داخل مغز و اطراف تومور استفاده میکنند.
اسکن پت: برای اسکن PET، نوعی رنگ حاوی قند به خون شما اضافه میشود. قند را میتوان با یک دوربین مخصوص در داخل بدن مشاهده کرد. اگر توموری وجود داشته باشد، این قند به صورت یک “نقطه داغ” که تومور در آن یافت میشود، ظاهر میشود.
بیوپسی: در بیوپسی، پزشک تکههای کوچکی از بافت مغز یا نخاع را برای بررسی سلولهای تومور برمیدارد. این کار را میتوان در حین جراحی یا با یک سوزن توخالی مخصوص انجام داد. بیوپسی اغلب تنها راه برای تشخیص دقیق نوع تومور است. اگر سلولهای تومور یافت شوند، ممکن است آزمایشهای آزمایشگاهی ویژهای روی آنها انجام شود تا اطلاعات بیشتری در مورد آنها کسب شود.
سؤالاتی که باید از پزشک بپرسید
- به چه آزمایشهایی نیاز خواهم داشت؟
- چه کسی این آزمایشها را انجام خواهد داد؟
- کجا انجام خواهند شد؟
- چگونه و چه زمانی نتایج را دریافت خواهم کرد؟
- چه کسی نتایج را برای من توضیح خواهد داد؟
- بعدش باید چیکار کنم؟
تومور من چقدر جدی است؟
برای بسیاری از انواع سرطان، از مرحله (میزان) سرطان برای تصمیمگیری در مورد بهترین نوع درمان و احتمال بهبودی فرد استفاده میشود. اما تومورهای مغز و نخاع مانند اکثر سرطانها مرحلهبندی نمیشوند.
برخی از مواردی که پزشکان برای تصمیمگیری در مورد درمان و احتمال بهبودی فرد استفاده میکنند عبارتاند از:
- سن فرد
- اینکه آیا تومور بر عملکردهای طبیعی مغز تأثیر میگذارد یا خیر
- نوع تومور
- درجه تومور (سرعت رشد آن، بر اساس ظاهر سلولها)
- اگر سلولهای تومور تغییرات ژنی (DNA) خاصی داشته باشند
- اندازه تومور
- جایی که تومور قرار دارد
- چه مقدار از تومور را میتوان با جراحی برداشت (اگر قابل انجام باشد)
- اینکه آیا تومور به سایر قسمتهای مغز یا نخاع گسترش یافته است یا خیر
سؤالاتی که باید از پزشک بپرسید
- تومور کجاست؟
- چه نوع توموری است؟
- احتمال رشد سریع تومور چقدر است؟
- تومور چقدر بزرگ است؟
- آیا میتوان تمام تومور را برداشت؟
- آیا تومور به سایر قسمتهای مغز و نخاع من گسترش یافته است؟
- بعدش چه اتفاقی خواهد افتاد؟
به چه نوع درمانی نیاز خواهم داشت؟
درمان تومورهای مغز و نخاع به مواردی مانند نوع تومور، محل آن و سلامت کلی شما بستگی دارد.
عمل جراحی
جراحی اولین درمان برای اکثر افراد است. جراحی ممکن است برای موارد زیر استفاده شود:
- نمونه بیوپسی بگیرید
- تومور را خارج کنید
- تومور را کوچکتر میکند تا بتوان آن را با پرتودرمانی یا شیمیدرمانی بهتر درمان کرد.
- کمک به پیشگیری یا درمان مشکلات ناشی از تومور (مانند قرار دادن لوله برای تخلیه مایع از اطراف مغز)
انواع مختلفی از جراحی وجود دارد. نوع مورد استفاده بستگی به محل تومور و بزرگی آن دارد. ممکن است از پرتودرمانی همراه با جراحی برای درمان تومور یا جلوگیری از رشد آن استفاده شود.
از پزشک خود بپرسید که به چه نوع جراحی نیاز خواهید داشت. هر نوع جراحی مزایا و معایبی دارد.
عوارض جانبی جراحی
هر نوع جراحی میتواند خطرات و عوارض جانبی مانند خونریزی یا عفونت داشته باشد. از پزشک بپرسید که چه انتظاری میتوانید داشته باشید. اگر مشکلی دارید، به پزشکان خود اطلاع دهید. پزشکانی که افراد مبتلا به تومورهای مغز و نخاع را درمان میکنند، باید بتوانند در مورد هر مشکلی که پیش میآید به شما کمک کنند.
درمانهای پرتودرمانی
پرتودرمانی از پرتوهای پرانرژی (مانند اشعه ایکس) برای از بین بردن سلولهای سرطانی استفاده میکند. این روش ممکن است در موارد زیر مورد استفاده قرار گیرد:
- پس از جراحی برای از بین بردن سلولهای تومور باقی مانده
- بهعنوان درمان اصلی در صورتی که جراحی امکانپذیر نباشد
- برای کمک به کاهش یا پیشگیری از مشکلات ناشی از تومور
روشهای مختلفی برای انجام پرتودرمانی وجود دارد.
معمولاً پرتودرمانی از دستگاهی خارج از بدن به سمت تومور تابانده میشود. به این روش، پرتودرمانی خارجی میگویند. پرتودرمانی ممکن است بهطور یکجا یا در دوزهای کمتر طی چند روز یا چند هفته انجام شود.
همچنین میتوان با قرار دادن دانههای ریز پرتو در داخل یا نزدیکی تومور، پرتودرمانی انجام داد. به این روش براکیتراپی میگویند. این نوع پرتودرمانی اغلب همراه با پرتودرمانی خارجی انجام میشود.
عوارض جانبی پرتودرمانی
اگر پزشک شما پرتودرمانی را پیشنهاد کرد، در مورد عوارض جانبی احتمالی آن صحبت کنید. پرتودرمانی ممکن است باعث شود برخی افراد احساس خستگی یا بیماری و استفراغ کنند. اگر بخشهای بزرگی از مغز تحت درمان قرار گیرد، پرتودرمانی میتواند نحوه عملکرد مغز را تغییر دهد.
بیشتر عوارض جانبی پس از پایان درمان بهبود مییابند. برخی ممکن است مدت بیشتری طول بکشند. با تیم مراقبت از سرطان خود در مورد آنچه میتوانید در طول و بعد از درمان انتظار داشته باشید صحبت کنید. ممکن است راههایی برای کاهش عوارض جانبی وجود داشته باشد.
شیمیدرمانی
شیمیدرمانی کلمه اختصاری شیمیدرمانی است، استفاده از داروها برای مبارزه با سرطان. داروها اغلب از طریق سوزن به داخل رگ تزریق میشوند یا بهصورت قرص مصرف میشوند. این داروها وارد خون شده و در بدن پخش میشوند.
همچنین میتوان شیمیدرمانی را مستقیماً در مایع مغزی نخاعی (CSF) یا مستقیماً در مغز در حین عمل جراحی تزریق کرد. از پزشک خود بپرسید که چگونه شیمیدرمانی خواهید شد.
شیمیدرمانی اغلب در چرخه یا دورهای مختلف تجویز میشود. پس از هر دور درمان، یک دوره استراحت وجود دارد. گاهی اوقات ممکن است بیش از یک داروی شیمیدرمانی تجویز شود. درمان اغلب ماهها طول میکشد.
عوارض جانبی شیمیدرمانی
شیمیدرمانی ممکن است باعث خستگی شدید، دلدرد و ریزش مو شود. اما این مشکلات پس از پایان درمان از بین میروند.
راههایی برای درمان اکثر عوارض جانبی شیمیدرمانی وجود دارد. اگر عوارض جانبی دارید، با تیم مراقبت از سرطان خود صحبت کنید تا بتوانند کمکتان کنند.
داروهای هدفمند
داروهای هدفمند طوری ساخته شدهاند که عمدتاً روی تغییرات سلولهایی که آنها را سرطانی میکنند، تأثیر بگذارند. این داروها عمدتاً بر سلولهای تومور تأثیر میگذارند و نه سلولهای طبیعی بدن. حتی اگر سایر درمانها مؤثر نباشند، ممکن است مؤثر باشند. این داروها ممکن است بهتنهایی یا همراه با شیمیدرمانی برای درمان انواع خاصی از تومورهای مغز و نخاع تجویز شوند.
عوارض جانبی داروهای هدفمند
عوارض جانبی به نوع داروی مورد استفاده بستگی دارد. این عوارض معمولاً پس از پایان درمان از بین میروند.
عوارض جانبی دارید، با تیم مراقبت از سرطان خود صحبت کنید تا بتوانند کمک کنند.
سایر داروها
برخی داروهای دیگر مستقیماً تومورها را درمان نمیکنند، اما همچنان میتوانند مفید باشند. برای مثال:
- داروهای استروئیدی میتوانند به کاهش تورم مغز کمک کنند.
- داروهای ضدتشنج میتوانند به کاهش خطر تشنج کمک کنند.
- اگر تومور یا درمان آن به غده هیپوفیز که درست زیر مغز قرار دارد آسیب برساند، ممکن است به هورمونها نیاز باشد.
درمان با میدان الکتریکی
برای برخی از انواع تومورهای مغزی، میتوان مجموعهای از الکترودها را برای بیشتر روز روی پوست سر قرار داد. آنها جریانهای الکتریکی خفیفی ایجاد میکنند که به نظر میرسد رشد برخی از سلولهای تومور را کند میکنند. میتوان آنها را همراه با شیمیدرمانی یا به جای آن استفاده کرد. عوارض جانبی معمولاً خفیف هستند.
آزمایشهای بالینی
کارآزماییهای بالینی، مطالعات تحقیقاتی هستند که داروهای جدید یا سایر درمانها را روی افراد آزمایش میکنند. آنها درمانهای استاندارد را با سایر درمانهایی که ممکن است بهتر باشند، مقایسه میکنند.
اگر مایلید درباره آزمایشهای بالینی که ممکن است برای شما مناسب باشند بیشتر بدانید، ابتدا از پزشک خود بپرسید که آیا کلینیک یا بیمارستان شما آزمایشهای بالینی انجام میدهد یا خیر. برای کسب اطلاعات بیشتر به بخش آزمایشهای بالینی مراجعه کنید.
آزمایشهای بالینی یکی از راههای دستیابی به جدیدترین درمانها هستند. آنها بهترین راه برای پزشکان هستند تا راههای بهتری برای درمان تومورها پیدا کنند. اما ممکن است برای همه مناسب نباشند. اگر پزشک شما بتواند یک آزمایش بالینی پیدا کند که نوع تومور شما را بررسی میکند، شرکت کردن در آن به خودتان بستگی دارد و اگر برای یک آزمایش بالینی ثبتنام کنید، همیشه میتوانید در هر زمانی آن را متوقف کنید.
در مورد سایر درمانهایی که در موردشان میشنوم چطور؟
وقتی تومور دارید، ممکن است در مورد روشهای دیگری برای درمان آن یا علائم خود بشنوید. این روشها ممکن است همیشه درمانهای پزشکی استاندارد نباشند. این درمانها ممکن است شامل ویتامینها، گیاهان دارویی، رژیمهای غذایی و موارد دیگر باشند. ممکن است در مورد این درمانها کنجکاو شوید.
برخی از این موارد مفید شناخته شدهاند، اما بسیاری از آنها آزمایش نشدهاند. نشان داده شده است که برخی کمکی نمیکنند. حتی مشخص شده است که تعدادی از آنها مضر هستند. در مورد هر چیزی که به فکر استفاده از آن هستید، چه یک ویتامین، یک گیاه، یک رژیم غذایی یا هر چیز دیگری، با پزشک خود صحبت کنید.
سؤالاتی که باید از پزشک پرسید
- به نظر شما چه درمانی برای من مناسبتر است؟
- هدف از این درمان چیست؟ آیا فکر میکنید میتواند تومور را درمان کند؟
- آیا درمان شامل جراحی خواهد بود؟ اگر چنین است، چه کسی جراحی را انجام خواهد داد؟
- جراحی چگونه خواهد بود؟
- آیا به انواع دیگری از درمان نیز نیاز خواهم داشت؟
- این درمانها چگونه خواهند بود؟
- هدف از این درمانها چیست؟
- چه عوارض جانبی ممکن است از این درمانها داشته باشم؟
- در مورد عوارض جانبی که ممکن است داشته باشم چه کاری میتوانم انجام دهم؟
- آیا کارآزمایی بالینی وجود دارد که ممکن است برای من مناسب باشد؟
- در مورد ویتامینها یا رژیمهایی که دوستانم به من میگویند چطور؟ چطور میتوانم بفهمم که بیخطر هستند؟
- چقدر زود باید درمان را شروع کنم؟
- برای آماده شدن برای درمان چه باید بکنم؟
- آیا کاری هست که بتوانم انجام دهم تا به بهبود روند درمان کمک کند؟
- قدم بعدی چیست؟
بعد از درمان چه اتفاقی خواهد افتاد؟
برخی از تومورها را میتوان بهطور کامل برداشت (از بین برد)، اما برخی دیگر را نمیتوان. حتی اگر تومور از بین رفته باشد، نگران نبودن در مورد بازگشت آن میتواند دشوار باشد. چه تومور از بین رفته باشد و چه هنوز تحت درمان باشید، همچنان باید به پزشک مراجعه کنید.
حتماً در تمام این ویزیتهای پیگیری شرکت کنید. پزشکان شما در مورد علائم سؤال خواهند کرد، معاینات فیزیکی انجام میدهند و ممکن است آزمایشهایی انجام دهند تا ببینند آیا تومور رشد کرده یا برگشته است. آنها همچنین شما را آزمایش میکنند تا ببینند آیا درمان به مغز شما آسیب رسانده است یا خیر. در صورت نیاز، به شما کمک میکنند تا یاد بگیرید که با تغییرات کنار بیایید.
ابتلا به تومور مغزی و مواجهه با درمان میتواند سخت باشد، اما همچنین میتواند زمانی باشد که به زندگی خود از زاویه جدیدی نگاه کنید. ممکن است به این فکر کنید که چگونه سلامت خود را بهبود بخشید. با پزشک خود صحبت کنید تا دریابید که چه کاری میتوانید انجام دهید تا احساس بهتری داشته باشید.
شما نمیتوانید این واقعیت را که تومور داشتهاید تغییر دهید. چیزی که میتوانید تغییر دهید این است که چگونه بقیه عمر خود را زندگی کنید – انتخابهای سالم داشته باشید و تا حد امکان احساس خوبی داشته باشید.
مصرف الکل و سرطان
نوشیدن الکل خطر ابتلا به سرطان را افزایش میدهد. در واقع، مصرف الکل یکی از مهمترین عوامل خطر قابل پیشگیری برای سرطان، در کنار مصرف دخانیات و اضافه وزن بدن است.
مصرف الکل حدود ۵٪ از کل سرطانها و ۴٪ از کل مرگ و میرهای ناشی از سرطان در ایالات متحده را تشکیل میدهد. اما بسیاری از مردم از ارتباط بین الکل و سرطان اطلاعی ندارند.
دوست بودن با فرد مبتلا به سرطان
مطالعات نشان دادهاند که بازماندگان سرطان با حمایت عاطفی قوی، تمایل دارند بهتر با تغییراتی که سرطان به همراه دارد سازگار شوند، دیدگاه مثبتتری داشته باشند و اغلب کیفیت زندگی بهتری را گزارش میدهند. تحقیقات نشان داده است که افراد مبتلا به سرطان به حمایت دوستان نیاز دارند.
دلایل ترک سیگار
بسیاری از مطالعات مزایای ترک سیگار را نشان میدهند. این شامل مزایای سلامتی و مالی است که میتواند جان و پول را نجات دهد. اگرچه بهتر است در اسرع وقت سیگار را ترک کنید، اما ترک سیگار در هر سنی میتواند به سبک زندگی و سلامت بهتر منجر شود.