اگر شما یک بزرگسال مبتلا به تومور مغز یا نخاع هستید

درمان تومورهای مغز و نخاع به مواردی مانند نوع تومور، محل آن و سلامت کلی شما بستگی دارد.

عمل جراحی

جراحی اولین درمان برای اکثر افراد است. جراحی ممکن است برای موارد زیر استفاده شود:

• نمونه بیوپسی بگیرید
• تومور را خارج کنید
• تومور را کوچک‌تر می‌کند تا بتوان آن را با پرتودرمانی یا شیمی‌درمانی بهتر درمان کرد.
• کمک به پیشگیری یا درمان مشکلات ناشی از تومور (مانند قرار دادن لوله برای تخلیه مایع از اطراف مغز)

انواع مختلفی از جراحی وجود دارد. نوع مورد استفاده بستگی به محل تومور و بزرگی آن دارد. ممکن است از پرتودرمانی همراه با جراحی برای درمان تومور یا جلوگیری از رشد آن استفاده شود.

از پزشک خود بپرسید که به چه نوع جراحی نیاز خواهید داشت. هر نوع جراحی مزایا و معایبی دارد.

عوارض جانبی جراحی

هر نوع جراحی می‌تواند خطرات و عوارض جانبی مانند خونریزی یا عفونت داشته باشد. از پزشک بپرسید که چه انتظاری می‌توانید داشته باشید. اگر مشکلی دارید، به پزشکان خود اطلاع دهید. پزشکانی که افراد مبتلا به تومورهای مغز و نخاع را درمان می‌کنند، باید بتوانند در مورد هر مشکلی که پیش می‌آید به شما کمک کنند.

درمان‌های پرتودرمانی

پرتودرمانی از پرتوهای پرانرژی (مانند اشعه ایکس) برای از بین بردن سلول‌های سرطانی استفاده می‌کند. این روش ممکن است در موارد زیر مورد استفاده قرار گیرد:

• پس از جراحی برای از بین بردن سلول‌های تومور باقی مانده
• به‌عنوان درمان اصلی در صورتی که جراحی امکان‌پذیر نباشد
• برای کمک به کاهش یا پیشگیری از مشکلات ناشی از تومور

روش‌های مختلفی برای انجام پرتودرمانی وجود دارد.

معمولاً پرتودرمانی از دستگاهی خارج از بدن به سمت تومور تابانده می‌شود. به این روش، پرتودرمانی خارجی می‌گویند. پرتودرمانی ممکن است به‌طور یکجا یا در دوزهای کمتر طی چند روز یا چند هفته انجام شود.

همچنین می‌توان با قرار دادن دانه‌های ریز پرتو در داخل یا نزدیکی تومور، پرتودرمانی انجام داد. به این روش براکی‌تراپی می‌گویند. این نوع پرتودرمانی اغلب همراه با پرتودرمانی خارجی انجام می‌شود.

عوارض جانبی پرتودرمانی

اگر پزشک شما پرتودرمانی را پیشنهاد کرد، در مورد عوارض جانبی احتمالی آن صحبت کنید. پرتودرمانی ممکن است باعث شود برخی افراد احساس خستگی یا بیماری و استفراغ کنند. اگر بخش‌های بزرگی از مغز تحت درمان قرار گیرد، پرتودرمانی می‌تواند نحوه عملکرد مغز را تغییر دهد.

بیشتر عوارض جانبی پس از پایان درمان بهبود می‌یابند. برخی ممکن است مدت بیشتری طول بکشند. با تیم مراقبت از سرطان خود در مورد آنچه می‌توانید در طول و بعد از درمان انتظار داشته باشید صحبت کنید. ممکن است راه‌هایی برای کاهش عوارض جانبی وجود داشته باشد.

شیمی‌درمانی

شیمی‌درمانی کلمه اختصاری شیمی‌درمانی است، استفاده از داروها برای مبارزه با سرطان. داروها اغلب از طریق سوزن به داخل رگ تزریق می‌شوند یا به‌صورت قرص مصرف می‌شوند. این داروها وارد خون شده و در بدن پخش می‌شوند.

همچنین می‌توان شیمی‌درمانی را مستقیماً در مایع مغزی نخاعی (CSF) یا مستقیماً در مغز در حین عمل جراحی تزریق کرد. از پزشک خود بپرسید که چگونه شیمی‌درمانی خواهید شد.

شیمی‌درمانی اغلب در چرخه یا دورهای مختلف تجویز می‌شود. پس از هر دور درمان، یک دوره استراحت وجود دارد. گاهی اوقات ممکن است بیش از یک داروی شیمی‌درمانی تجویز شود. درمان اغلب ماه‌ها طول می‌کشد.

عوارض جانبی شیمی‌درمانی

شیمی‌درمانی ممکن است باعث خستگی شدید، دل‌درد و ریزش مو شود. اما این مشکلات پس از پایان درمان از بین می‌روند.

راه‌هایی برای درمان اکثر عوارض جانبی شیمی‌درمانی وجود دارد. اگر عوارض جانبی دارید، با تیم مراقبت از سرطان خود صحبت کنید تا بتوانند کمکتان کنند.

داروهای هدفمند

داروهای هدفمند طوری ساخته شده‌اند که عمدتاً روی تغییرات سلول‌هایی که آنها را سرطانی می‌کنند، تأثیر بگذارند. این داروها عمدتاً بر سلول‌های تومور تأثیر می‌گذارند و نه سلول‌های طبیعی بدن. حتی اگر سایر درمان‌ها مؤثر نباشند، ممکن است مؤثر باشند. این داروها ممکن است به‌تنهایی یا همراه با شیمی‌درمانی برای درمان انواع خاصی از تومورهای مغز و نخاع تجویز شوند.

عوارض جانبی داروهای هدفمند

عوارض جانبی به نوع داروی مورد استفاده بستگی دارد. این عوارض معمولاً پس از پایان درمان از بین می‌روند.

عوارض جانبی دارید، با تیم مراقبت از سرطان خود صحبت کنید تا بتوانند کمک کنند.

سایر داروها

برخی داروهای دیگر مستقیماً تومورها را درمان نمی‌کنند، اما همچنان می‌توانند مفید باشند. برای مثال:

• داروهای استروئیدی می‌توانند به کاهش تورم مغز کمک کنند.
• داروهای ضدتشنج می‌توانند به کاهش خطر تشنج کمک کنند.
• اگر تومور یا درمان آن به غده هیپوفیز که درست زیر مغز قرار دارد آسیب برساند، ممکن است به هورمون‌ها نیاز باشد.

درمان با میدان الکتریکی

برای برخی از انواع تومورهای مغزی، می‌توان مجموعه‌ای از الکترودها را برای بیشتر روز روی پوست سر قرار داد. آنها جریان‌های الکتریکی خفیفی ایجاد می‌کنند که به نظر می‌رسد رشد برخی از سلول‌های تومور را کند می‌کنند. می‌توان آنها را همراه با شیمی‌درمانی یا به جای آن استفاده کرد. عوارض جانبی معمولاً خفیف هستند.

آزمایش‌های بالینی

کارآزمایی‌های بالینی، مطالعات تحقیقاتی هستند که داروهای جدید یا سایر درمان‌ها را روی افراد آزمایش می‌کنند. آن‌ها درمان‌های استاندارد را با سایر درمان‌هایی که ممکن است بهتر باشند، مقایسه می‌کنند.

اگر مایلید درباره آزمایش‌های بالینی که ممکن است برای شما مناسب باشند بیشتر بدانید، ابتدا از پزشک خود بپرسید که آیا کلینیک یا بیمارستان شما آزمایش‌های بالینی انجام می‌دهد یا خیر. برای کسب اطلاعات بیشتر به بخش آزمایش‌های بالینی مراجعه کنید.

آزمایش‌های بالینی یکی از راه‌های دستیابی به جدیدترین درمان‌ها هستند. آن‌ها بهترین راه برای پزشکان هستند تا راه‌های بهتری برای درمان تومورها پیدا کنند. اما ممکن است برای همه مناسب نباشند. اگر پزشک شما بتواند یک آزمایش بالینی پیدا کند که نوع تومور شما را بررسی می‌کند، شرکت کردن در آن به خودتان بستگی دارد و اگر برای یک آزمایش بالینی ثبت‌نام کنید، همیشه می‌توانید در هر زمانی آن را متوقف کنید.

در مورد سایر درمان‌هایی که در موردشان می‌شنوم چطور؟

وقتی تومور دارید، ممکن است در مورد روش‌های دیگری برای درمان آن یا علائم خود بشنوید. این روش‌ها ممکن است همیشه درمان‌های پزشکی استاندارد نباشند. این درمان‌ها ممکن است شامل ویتامین‌ها، گیاهان دارویی، رژیم‌های غذایی و موارد دیگر باشند. ممکن است در مورد این درمان‌ها کنجکاو شوید.

برخی از این موارد مفید شناخته شده‌اند، اما بسیاری از آنها آزمایش نشده‌اند. نشان داده شده است که برخی کمکی نمی‌کنند. حتی مشخص شده است که تعدادی از آنها مضر هستند. در مورد هر چیزی که به فکر استفاده از آن هستید، چه یک ویتامین، یک گیاه، یک رژیم غذایی یا هر چیز دیگری، با پزشک خود صحبت کنید.

سؤالاتی که باید از پزشک پرسید

• به نظر شما چه درمانی برای من مناسب‌تر است؟
• هدف از این درمان چیست؟ آیا فکر می‌کنید می‌تواند تومور را درمان کند؟
• آیا درمان شامل جراحی خواهد بود؟ اگر چنین است، چه کسی جراحی را انجام خواهد داد؟
• جراحی چگونه خواهد بود؟
• آیا به انواع دیگری از درمان نیز نیاز خواهم داشت؟
• این درمان‌ها چگونه خواهند بود؟
• هدف از این درمان‌ها چیست؟
• چه عوارض جانبی ممکن است از این درمان‌ها داشته باشم؟
• در مورد عوارض جانبی که ممکن است داشته باشم چه کاری می‌توانم انجام دهم؟
• آیا کارآزمایی بالینی وجود دارد که ممکن است برای من مناسب باشد؟
• در مورد ویتامین‌ها یا رژیم‌هایی که دوستانم به من می‌گویند چطور؟ چطور می‌توانم بفهمم که بی‌خطر هستند؟
• چقدر زود باید درمان را شروع کنم؟
• برای آماده شدن برای درمان چه باید بکنم؟
• آیا کاری هست که بتوانم انجام دهم تا به بهبود روند درمان کمک کند؟
• قدم بعدی چیست؟