اگر فرزند شما تومور مغزی یا نخاعی دارد
زمان تقریبی مطالعه
۱۹ دقیقه
فهرست مطالب در این مقاله
اگر فرزند شما تومور مغزی یا نخاعی دارد
تومورهای مغز و نخاع چیستند؟
تومورهای مغز و نخاع تودههایی از سلولهای تغییر یافته در مغز یا نخاع هستند که از کنترل خارج شدهاند. آنها ممکن است سرطانی باشند یا نباشند. اگر تومور سرطانی نباشد، ممکن است خوشخیم نامیده شود. اما حتی تومورهای خوشخیم در مغز یا نخاع نیز میتوانند مضر باشند.
اگر تومورهای مغز یا نخاع درمان نشوند، میتوانند با رشد خود به بافتهای طبیعی فشار وارد کرده یا در آنها پخش شوند. این امر میتواند عملکرد مغز و نخاع را برای کنترل بقیه بدن دشوار کند.
نگرانیهای اصلی در مورد تومورهای مغز و نخاع عبارتاند از:
- چقدر سریع رشد خواهند کرد
- چقدر سریع به قسمتهای مجاور مغز یا نخاع گسترش مییابند
- اینکه آیا میشود آنها را خارج کرد و دیگر برنگردند
مغز و نخاع
مغز و نخاع با هم سیستم عصبی مرکزی یا CNS نامیده میشوند. آنها بهعنوان “مرکز پردازش” اصلی برای کل سیستم عصبی عمل میکنند.
مغز و نخاع توسط مایع مخصوصی به نام CSF یا مایع مغزی نخاعی احاطه و محافظت میشوند. مغز همچنین توسط جمجمه محافظت میشود. نخاع توسط مجموعهای از استخوانهای ستون فقرات به نام مهره محافظت میشود.
بخشهای مختلف مغز، چیزهای مختلفی را کنترل میکنند، مانند نحوهی دیدن، حرکت کردن یا فکر کردن ما. نخاع به اعصاب سراسر بدن متصل است تا پیامها را بین مغز و بدن جابهجا کند.
آیا انواع مختلفی از تومورهای مغزی و نخاعی در کودکان وجود دارد؟
انواع مختلفی از تومورهای مغز و نخاع وجود دارد. برخی از انواع آن در کودکان شایعتر از بزرگسالان است. برخی از انواع تومورها تمایل دارند در قسمتهای خاصی از مغز یا نخاع شروع شوند. برخی از آنها بیشتر از سایرین احتمال رشد و گسترش دارند.
پزشک شما میتواند اطلاعات بیشتری در مورد نوع بیماری فرزندتان به شما بدهد. در اینجا برخی از انواع رایجتر و نحوهی بیان آنها آورده شده است:
- آستروسیتوم (AS- troh – sy – TOE – muh)
- گلیوبلاستوما (GLEE-o-blast- O – muh)
- گلیوم ساقه مغز (glioma stem brain)
- اپندیموما (ih -PEN- dih – MO – muh)
- الیگودندروگلیوما (AHL- ih -go-DEN- dro -glee- O – muh)
- مدولوبلاستوما (MED -yew-lo- blas -TOE- muh)
- مننژیوم (muh -NIN- jee -O- muh)
- کرانیوفارنژیوم (CRAY-nee-0-fuh-RIN-jee- O -muh)
- گانگلیوگلیوما (گانگ – لی – او – گلی – او – مو)
- شوانوما (shwah -NO- muh) که به آن نوریلموما نیز میگویند (NOR-uh- leh – MO – muh)
سؤالاتی که باید از پزشک پرسید
- چقدر مطمئن هستید که فرزند من تومور مغزی یا نخاعی دارد؟
- آیا احتمال دارد که او (شخص مورد نظر) یکی از آنها را نداشته باشد؟
- میشه لطفاً نوع توموری که فکر میکنید فرزندم دارد را بنویسید؟
- بعدش چه اتفاقی خواهد افتاد؟
پزشک چگونه متوجه میشود که فرزند من تومور مغزی یا نخاعی دارد؟
برخی از علائم تومورهای مغز و نخاع ممکن است بهآرامی شروع شوند و با گذشت زمان بدتر شوند. گاهی اوقات این علائم خیلی سریع اتفاق میافتند. علائم ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- سردرد
- تشنج
- مشکلات بینایی
- احساس تهوع در معده
- تغییر در نحوه احساس یا عمل فرزندتان.
علائم دیگری نیز ممکن است بسته به محل تومور رخ دهد. پزشک در مورد سلامت فرزند شما سؤالاتی میپرسد و معاینه فیزیکی انجام میدهد.
پزشک ممکن است فرزند شما را نزد یک متخصص مغز و اعصاب کودکان یا یک جراح مغز و اعصاب کودکان بفرستد. اینها پزشکانی هستند که مشکلات سیستم عصبی کودک را درمان میکنند.
آزمایشهایی که ممکن است انجام شوند
اگر علائم به تومور مغز یا نخاع اشاره داشته باشند، آزمایشهایی انجام خواهد شد. در اینجا برخی از آزمایشهایی که ممکن است فرزند شما نیاز داشته باشد، آورده شده است:
اسکن امآرآی: این آزمایش از امواج رادیویی و آهنرباهای قوی برای تهیه تصاویر دقیق از داخل بدن استفاده میکند. امآرآی بهترین روش برای جستجوی تومورها در مغز و نخاع است. انواع مختلف امآرآی ممکن است برای بررسی رگهای خونی، جریان خون و فعالیت مغز استفاده شود.
سیتیاسکن یا CAT اسکن: این آزمایش با استفاده از اشعه ایکس، تصاویر دقیقی از داخل بدن تهیه میکند. این روش میتواند برای بررسی استخوانهای اطراف تومور مفید باشد.
آنژیوگرافی امآرآی یا سی تی آنژیوگرافی: اینها انواع خاصی از اسکن MRI یا سیتیاسکن هستند که رگهای خونی داخل مغز و اطراف تومور را بررسی میکنند و میتوانند به برنامهریزی جراحی کمک کنند.
اسکن پت: برای اسکن PET، نوعی قند در خون کودک شما قرار داده میشود. این قند را میتوان با یک دوربین مخصوص در داخل بدن کودک مشاهده کرد. اگر توموری وجود داشته باشد، این قند به صورت یک “نقطه داغ” که تومور در آن یافت میشود، ظاهر میشود.
بیوپسی: در بیوپسی، پزشک قطعه کوچکی از یک ناحیه غیرطبیعی را برمیدارد تا ببیند آیا تومور است یا خیر. بیوپسی اغلب تنها راه برای تشخیص دقیق نوع تومور است.
سؤالاتی که باید از پزشک پرسید
- فرزند من به چه آزمایشهایی نیاز خواهد داشت؟
- چه کسی این آزمایشها را انجام خواهد داد؟
- کجا انجام خواهند شد؟
- چه کسی میتواند آنها را برای ما توضیح دهد؟
- نتایج چگونه و چه زمانی به دست ما خواهد رسید؟
- چه کسی نتایج را برای ما توضیح خواهد داد؟
- بعدش باید چیکار کنیم؟
تومور فرزند من چقدر جدی است؟
برای بسیاری از انواع سرطان، از مرحله (میزان) سرطان برای تصمیمگیری در مورد بهترین نوع درمان و احتمال بهبودی فرد استفاده میشود. اما تومورهای مغز و نخاع مانند اکثر سرطانها مرحلهبندی نمیشوند.
برخی از مواردی که پزشکان برای تصمیمگیری در مورد درمان و احتمال بهبودی کودک استفاده میکنند عبارتاند از:
- نوع تومور
- درجه تومور (سرعت رشد آن، بر اساس ظاهر سلولهای تومور)
- اندازه تومور
- جایی که تومور قرار دارد
- چه مقدار از تومور را میتوان با جراحی برداشت (اگر قابل انجام باشد)
- سن کودک
- اینکه آیا تومور بر عملکردهای طبیعی مغز تأثیر میگذارد یا خیر
سؤالاتی که باید از پزشک پرسید
- تومور کجاست؟
- چه نوع توموری است؟
- احتمال رشد سریع تومور چقدر است؟
- تومور چقدر بزرگ است؟
- آیا میتوان تومور را برداشت یا از بین برد؟
- آیا تومور به سایر قسمتهای مغز و نخاع گسترش یافته است؟
- شانس درمان تومور چقدر است؟
- بعدش چه اتفاقی خواهد افتاد؟
فرزند من به چه نوع درمانی نیاز خواهد داشت؟
درمان تومورهای مغز و نخاع به مواردی مانند نوع تومور و محل آن بستگی دارد.
عمل جراحی
جراحی اولین درمان برای اکثر کودکان است. جراحی ممکن است برای موارد زیر استفاده شود:
- نمونه بیوپسی بگیرید
- برداشتن یا از بین بردن تومور
- تومور را کوچکتر میکند تا بتوان آن را با پرتودرمانی یا شیمیدرمانی بهتر درمان کرد.
- کمک به پیشگیری یا درمان مشکلات ناشی از تومور (مانند قرار دادن لوله برای تخلیه مایع از اطراف مغز)
انواع مختلفی از جراحی وجود دارد. نوع مورد استفاده بستگی به محل تومور و بزرگی آن دارد.
از پزشک خود بپرسید که فرزند شما به چه نوع جراحی نیاز دارد و چه انتظاری باید داشته باشد.
عوارض جانبی جراحی
هر نوع جراحی میتواند خطرات و عوارض جانبی داشته باشد. از پزشک بپرسید که چه انتظاری میتوانید داشته باشید. اگر فرزند شما مشکلی دارد، به پزشکان اطلاع دهید. پزشکانی که کودکان مبتلا به تومورهای مغز و نخاع را درمان میکنند، باید بتوانند در مورد هر مشکلی که پیش میآید کمک کنند.
درمانهای پرتودرمانی
پرتودرمانی از پرتوهای پرانرژی (مانند اشعه ایکس) برای از بین بردن سلولهای سرطانی استفاده میکند. این روش ممکن است در موارد زیر مورد استفاده قرار گیرد:
- پس از جراحی برای از بین بردن سلولهای تومور باقی مانده
- بهعنوان درمان اصلی در صورتی که جراحی امکانپذیر نباشد
- برای کمک به کاهش یا پیشگیری از مشکلات ناشی از تومور
پرتودرمانی اغلب در کودکان زیر ۳ سال استفاده نمیشود؛ زیرا ممکن است باعث مشکلات طولانیمدت در نحوه رشد مغز شود.
روشهای مختلفی برای انجام پرتودرمانی وجود دارد.
- پرتودرمانی میتواند از دستگاهی خارج از بدن به سمت تومور هدایت شود. به این روش، پرتودرمانی خارجی گفته میشود. پرتودرمانی ممکن است بهطور همزمان یا در دوزهای کمتر طی چند روز یا چند هفته انجام شود. هر جلسه درمانی بسیار شبیه گرفتن عکسبرداری با اشعه ایکس است. پرتودرمانی قویتر است، اما کودک شما آن را احساس نخواهد کرد.
- در موارد کمتری، میتوان با قرار دادن دانههای ریز پرتو در داخل یا نزدیکی تومور، پرتودرمانی انجام داد. به این روش براکیتراپی میگویند.
عوارض جانبی پرتودرمانی
تشعشعات ممکن است باعث شود برخی از کودکان احساس خستگی یا بیماری و استفراغ کنند. اگر به قسمتهای بزرگی از مغز تابانده شود، ممکن است بر تفکر و یادگیری نیز تأثیر بگذارد. این میتواند در کودکان بسیار خردسال مشکل بزرگتری باشد.
بیشتر عوارض جانبی پس از پایان درمان بهبود مییابند. برخی ممکن است مدت بیشتری طول بکشند. با تیم مراقبت از سرطان فرزندتان در مورد آنچه در طول و بعد از درمان انتظار میرود صحبت کنید. ممکن است راههایی برای کاهش عوارض جانبی وجود داشته باشد.
شیمیدرمانی
شیمیدرمانی یا بهطور خلاصه شیمیدرمانی، استفاده از داروها برای مبارزه با سرطان است. این داروها اغلب از طریق سوزن به داخل رگ تزریق میشوند یا بهصورت قرص مصرف میشوند. این داروها وارد خون شده و در بدن پخش میشوند.
همچنین میتوان شیمیدرمانی را مستقیماً در طول عمل جراحی به داخل مایع مغزی نخاعی (CSF) تزریق کرد. از تیم درمانی بپرسید که فرزندتان چگونه شیمیدرمانی خواهد شد.
شیمیدرمانی بیشترین کمک را به تومورهایی که به سرعت رشد میکنند، میکند.
شیمیدرمانی اغلب در چرخه یا دورهای مختلف تجویز میشود. پس از هر دور درمان، یک دوره استراحت وجود دارد. گاهی اوقات ممکن است بیش از یک داروی شیمیدرمانی تجویز شود. درمان اغلب ماهها طول میکشد.
عوارض جانبی شیمیدرمانی
شیمیدرمانی میتواند باعث خستگی شدید، دلدرد یا ریزش مو در کودک شما شود. همچنین ممکن است مشکلات دیگری نیز ایجاد کند. اما این مشکلات پس از پایان درمان از بین میروند.
راههایی برای درمان اکثر عوارض جانبی شیمیدرمانی وجود دارد. اگر فرزند شما عوارض جانبی دارد، با تیم مراقبت از سرطان صحبت کنید تا بتوانند کمک کنند.
داروهای هدفمند
داروهای هدفمند طوری ساخته شدهاند که عمدتاً روی تغییرات سلولهایی که آنها را سرطانی میکنند، تأثیر بگذارند. این داروها عمدتاً بر سلولهای تومور تأثیر میگذارند و نه سلولهای طبیعی بدن. آنها ممکن است برای درمان انواع خاصی از تومورهای مغز و نخاع استفاده شوند.
عوارض جانبی داروهای هدفمند
عوارض جانبی به نوع داروی مورد استفاده بستگی دارد، اما پس از پایان درمان، معمولاً از بین میروند.
راههایی برای درمان اکثر عوارض جانبی ناشی از داروهای هدفمند وجود دارد. اگر فرزند شما عوارض جانبی دارد، با تیم مراقبت از سرطان صحبت کنید تا بتوانند کمک کنند.
داروهایی برای کمک به علائم
بعضی از داروها خود تومور را درمان نمیکنند، اما میتوانند به کاهش علائم ناشی از تومور کمک کنند. برای مثال:
- داروهای استروئیدی میتوانند برای مدت کوتاهی برای کاهش تورم اطراف تومورهای مغزی تجویز شوند.
- داروهای ضدتشنج میتوانند برای کاهش خطر تشنج تجویز شوند.
- اگر غده هیپوفیز در اثر تومور یا درمان آن آسیب دیده باشد، ممکن است به داروهای هورمونی نیاز باشد.
هر یک از این انواع داروها ممکن است عوارض جانبی متفاوتی داشته باشند. با تیم مراقبت از فرزندتان در مورد آنچه انتظار میرود صحبت کنید.
آزمایشهای بالینی
کارآزماییهای بالینی، مطالعات تحقیقاتی هستند که داروهای جدید یا سایر درمانها را روی افراد آزمایش میکنند. آنها درمانهای استاندارد را با سایر درمانهایی که ممکن است بهتر باشند، مقایسه میکنند. کارآزماییهای بالینی یکی از راههای دستیابی به جدیدترین درمانها هستند. آنها بهترین راه برای پزشکان هستند تا راههای بهتری برای درمان تومورها پیدا کنند. اما ممکن است برای همه مناسب نباشند. اگر پزشک فرزند شما بتواند کسی را پیدا کند که نوع تومور فرزند شما را بررسی میکند، شرکت در این آزمایشها به شما بستگی دارد.
اگر مایلید درباره آزمایشهای بالینی که ممکن است برای فرزندتان مناسب باشد بیشتر بدانید، ابتدا از پزشک بپرسید که آیا کلینیک یا بیمارستان فرزندتان آزمایشهای بالینی انجام میدهد یا خیر. برای کسب اطلاعات بیشتر به بخش آزمایشهای بالینی مراجعه کنید.
در مورد سایر درمانهایی که در موردشان میشنوم چطور؟
روشهای دیگری برای درمان آن یا علائم ناشی از آن بشنوید. این روشها ممکن است همیشه درمانهای پزشکی استاندارد نباشند. این درمانها ممکن است شامل ویتامینها، گیاهان دارویی، رژیمهای غذایی و موارد دیگر باشند. ممکن است در مورد این درمانها کنجکاو شوید.
برخی از این موارد مفید شناخته شدهاند، اما بسیاری از آنها آزمایش نشدهاند. نشان داده شده است که برخی کمکی نمیکنند. حتی مشخص شده است که تعدادی از آنها مضر هستند. در مورد هر چیزی که به فکر استفاده از آن هستید، چه ویتامین، چه رژیم غذایی یا هر چیز دیگری، با پزشک فرزندتان صحبت کنید.
سؤالاتی که باید از پزشک پرسید
- به نظر شما چه درمانی برای فرزندم مناسبتر است؟
- هدف از این درمان چیست؟ آیا فکر میکنید میتواند تومور را درمان کند؟
- آیا درمان شامل جراحی خواهد بود؟ اگر چنین است، چه کسی جراحی را انجام خواهد داد؟
- جراحی چگونه خواهد بود؟
- آیا فرزند من به انواع دیگری از درمان نیز نیاز خواهد داشت؟
- این درمانها چگونه خواهند بود؟
- هدف از این درمانها چیست؟
- فرزند من ممکن است چه عوارض جانبی از این درمانها داشته باشد؟
- در مورد عوارض جانبی که ممکن است فرزندم داشته باشد چه کاری میتوانیم انجام دهیم؟
- آیا کارآزمایی بالینی وجود دارد که ممکن است برای فرزند من مناسب باشد؟
- در مورد ویتامینها یا رژیمهایی که دوستانم به من میگویند چطور؟ چطور بفهمیم که بیخطر هستند؟
- فرزند من از چه زمانی نیاز به شروع درمان دارد؟
- برای آماده شدن برای درمان چه باید بکنیم؟
- آیا کاری هست که بتوانیم انجام دهیم تا درمان بهتر عمل کند؟
- قدم بعدی چیست؟
بعد از درمان چه اتفاقی خواهد افتاد؟
وقتی درمان تمام شود، خوشحال خواهید شد. اما نگران نبودن در مورد بازگشت تومور دشوار است. حتی اگر هرگز برنگردد، ممکن است هنوز نگران آن باشید. سالها پس از پایان درمان، فرزند شما همچنان نیاز به مراجعه به پزشک خواهد داشت. در ابتدا، ویزیتها ممکن است هر چند هفته یا چند ماه یکبار باشد. سپس، هر چه مدتزمان بیشتری از بهبودی فرزند شما میگذرد، تعداد دفعات ویزیت کمتر میشود.
حتماً فرزندتان را در تمام این ویزیتهای پیگیری همراه خود ببرید. پزشکان در مورد علائم سؤال میکنند، معاینات فیزیکی انجام میدهند و ممکن است آزمایشهایی انجام دهند تا ببینند آیا تومور عود کرده است یا خیر. آنها همچنین ممکن است فرزند شما را آزمایش کنند تا ببینند آیا تومور یا درمان آن باعث مشکلات طولانیمدت شده است یا خیر. در صورت نیاز، آنها به شما و فرزندتان کمک میکنند تا یاد بگیرید که با تغییرات کنار بیایید.
مراقب سرطان کیست؟
مراقب شخصی است که اغلب به فرد مبتلا به سرطان کمک میکند؛ اما برای این کار پولی دریافت نمیکند. مراقبین ممکن است شریک زندگی، اعضای خانواده یا دوستان نزدیک باشند. اغلب، آنها برای مراقبت از آنها آموزش ندیدهاند. بسیاری از اوقات، آنها راه نجات فرد مبتلا به سرطان هستند. ارائهدهندگان مراقبتهای حرفهای برای ارائه مراقبت پول میگیرند. آنها تمایل دارند نقشهای محدودتری داشته باشند و در اینجا به تفصیل مورد بحث قرار نگرفتهاند.
مکملهای غذایی چیستند؟
اصطلاح “مکمل غذایی” به طیف گستردهای از محصولات از جمله ویتامینها و مواد معدنی، گیاهان و سایر مواد گیاهی، اسیدهای آمینه، آنزیمها و غیره اشاره دارد. میتوانید مکملهای غذایی را به اشکال مختلف مانند قرص، صمغ، پودر، مایعات، چای و بارها پیدا کنید.
برخی از نمونههای مکملهای رایج عبارتاند از: آشواگاندا، بربرین، کورستین، شنبلیله، نقره کلوئیدی، ترنجبین و ال تیانین.
فعالیت بدنی و فرد مبتلا به سرطان
تحقیقات نشان میدهد که برای اکثر افراد ورزش قبل، حین و بعد از درمان سرطان ایمن و مفید است. این میتواند به بهبود کیفیت زندگی شما و همچنین انرژیای که برای انجام کارهایی که دوست دارید کمک کند. فعالیت بدنی همچنین ممکن است به شما کمک کند تا با عوارض جانبی درمان کنار بیایید و احتمالاً خطر ابتلا به سرطانهای جدید را در آینده کاهش دهید. زمان زیادی که صرف استراحت یا نشستن میشود میتواند باعث از دست دادن عملکرد بدن، ضعف عضلانی و کاهش دامنه حرکتی شود.